Przejdź do treści
Likelier

Działanie a bezczynność: liczba dla każdego wyboru

Kontynuowanie hazardu vs rzucenie go (wśród problemowych i zagrożonych hazardzistów)

Jeśli działasz

Kontynuowanie hazardu

56%

Jeśli nie działasz

Rzucenie / trwała abstynencja

Brak bezpośredniego pomiaru

Co najmniej jedna liczba jest oszacowaniem pośrednim, a nie zmierzonym odsetkiem żalu. Sposób wyliczenia każdej liczby opisujemy niżej.


Finanse

Ostatnio sprawdzono 2026-05-28

Jakość dowodów 4.13/5

Ocena recenzji w ośmiu wymiarach względem rubryki jakości . Każdy wymiar oceniony w skali 1–5.

D1 Weryfikacja źródeł
4/5
D2 Autorytet i niezależność źródeł
5/5
D3 Dokładność wskaźnika żalu
3/5
D4 Porównywalność źródeł
3/5
D5 Wzorzec Gilovicha
5/5
D6 Jakość tekstu
4/5
D7 Kompletność zastrzeżeń
4/5
D8 Jakość próby
5/5
Średnia 4.13/5
Pojedyncza karta do gry leżąca rewersem do góry na wypolerowanym drewnianym stole obok małej ceramicznej filiżanki.
Dane pośrednie: dla tej decyzji co najmniej jedna liczba pochodzi z miary pośredniej, takiej jak skutki, zadowolenie albo zamiar, albo z oszacowania redakcji, a nie z badania pytającego wprost o żal. Opisy obu stron poniżej mówią, jak powstała każda liczba.

Jeśli działasz

Kontynuowanie hazardu

56%

~56% zagrożonych i problemowych hazardzistów (PGSI 1+) zgłasza szkody dla samych siebie z powodu kontynuowania (wskaźnik zastępczy żalu, bo żadna ankieta nie pyta o żal wprost)

Zagrożeni i problemowi hazardziści (PGSI 1+), pochodzący z krajowych prób populacyjnych i prób osób szukających leczenia

ostatnie 12 miesięcy

Jeśli nie działasz

Rzucenie / trwała abstynencja

Brak bezpośredniego pomiaru

Żadne źródło nie podaje liczby dla tej strony, więc nie pokazujemy żadnej.

Hazardziści, którzy wyzdrowieli. Kohorta leczenia stacjonarnego plus amerykańska kohorta naturalnego wyzdrowienia

12-miesięczna obserwacja po leczeniu

Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)

Powiązane decyzje

Semantycznie podobne decyzje — ten sam obszar, inne kompromisy.

Zdrowie

Rzucenie palenia

Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)

Zdrowie

Leczenie uzależnień vs unikanie

Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)

Zdrowie

Palenie zaczęte w nastoletnim wieku

Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)

lifestyle

Dieta wegetariańska

Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)

Zdrowie

Regularne picie

Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)

lifestyle

Pornografia vs abstynencja

Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)

Finanse

Krypto vs. tradycyjne inwestycje

Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)

lifestyle

Zamiennik NA

Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)

Ryzyka stojące za tą decyzją

Prawdopodobieństwa leżące u podstaw tego wyboru.

Wśród około 20 milionów dorosłych w USA oznaczonych jako osoby z problemem hazardowym w badaniu NGAGE 3,0 z 2024 roku, przeprowadzonym przez National Council on Problem Gambling, bezpośrednie dane o żalu z powodu kontynuowania po prostu nie istnieją. Najbliższym recenzowanym wskaźnikiem zastępczym jest rozpowszechnienie szkód: ogólnokrajowe badanie australijskie Tulloch i współpracowników z 2024 roku wykazało, że 14,7% wszystkich hazardzistów zgłosiło co najmniej jedną szkodę własną w Gambling Harms Scale-10, skupioną w podgrupach z ryzykiem i z problemem hazardowym. To samo badanie podaje odsetek jakiejkolwiek szkody dla każdego przedziału PGSI: 38,04% przy niskim ryzyku, 75,78% przy umiarkowanym ryzyku i 96,40% wśród osób z problemem hazardowym. Ważone dla populacji ryzyka i problemu (PGSI 1+), do której odnosi się ten wpis, przedziały te łączą się w około 56%, a nie w niemal powszechny odsetek, który obowiązuje tylko w najmniejszej grupie z problemem hazardowym. Przyjmujemy ~56% jako domniemany odsetek żalu po stronie działania dla osób z problemem i z ryzykiem, przy zastrzeżeniu, że szkoda nie jest tym samym co żal.

Z drugiej strony literatura o rzucaniu hazardu uderza tym, czego w niej brakuje. Przegląd zakresowy Schuler i in. z 2016 roku dotyczący wyników Anonimowych Hazardzistów, obejmujący 22 badania i 4 RCT z sześciu dekad, nie wskazuje żadnego badania, w którym żal z powodu rzucenia wyłaniałby się jako istotny temat wśród trwale abstynujących. Niemieckie wielośrodkowe badanie obserwacyjne Müllera i in. z 2017 roku (N = 270) podaje, że 41,6% osób, które utrzymały 12-miesięczną abstynencję, wykazywało najniższą psychopatologię i istotne poprawy osobowości: mniejszy neurotyzm, większą ekstrawersję i sumienność. Ani Müller i in., ani przegląd Schuler nie podają żadnej liczby dotyczącej jakości życia, niezadowolenia ani żalu u abstynentów, więc nie ma zmierzonego ani możliwego do wyprowadzenia odsetka żalu z rzucenia. Żal z rzucenia jest niezdokumentowany, a ta strona nie ma bezpośredniego pomiaru.

Osoby z kohorty Müllera (58,4%), które nadal spełniały kryteria zaburzenia hazardowego albo wróciły do hazardu poniżej progu klinicznego, nie są tu liczone jako żałujące rzucenia. Nawrót jest zdarzeniem klinicznym w przewlekłym, remitującym schorzeniu; odzwierciedla głód, wyzwalacze sytuacyjne i przestrzeganie leczenia, a nie wyrażoną preferencję stanu sprzed rzucenia. Analiza NESARC Slutske z 2006 roku wykazała, że ~36–39% osób z patologicznym hazardem w ciągu życia było w naturalnej remisji (bez objawów w ostatnim roku), nigdy nie korzystając z GA ani formalnego leczenia.

Źródła: działanie

Rejestr twierdzeń

Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.

1/3 źródeł niezależnie zweryfikowanych słowo w słowo z podanym źródłem

  1. [1] International Gambling Studies / Tulloch, Hing, Browne, Russell, Rockloff & Rawat — Harm-to-self from gambling: A national study of Australian adults
    Harm-to-self from gambling: A national study of Australian adults
    Statystyka
    14,7% australijskich graczy zgłosiło jakąkolwiek szkodę dla siebie w skali Gambling Harms Scale-10 ogółem. Według kategorii PGSI odsetek zgłaszających jakąkolwiek (1+) szkodę wynosił 5,12% (bez problemu), 38,04% (niskie ryzyko), 75,78% (umiarkowane ryzyko) i 96,40% (hazard problemowy).
    Cytat
    “"Amongst gamblers, 14.7% reported harm on the GHS-10, including 1.9% reporting high-level harm. … PGSI Categories cumulative proportions Harms NP* LR MR PG % % % % 1+ 5.12 38.04 75.78 96.40" ”
    Dane źródłowe z
    2024-07-01
    Dostęp
    2026-05-28
    Obliczenie
    Badanie telefoniczne metodą losowego wybierania numerów (random-digit-dialling); analizowano N = 5 254 osoby grające w ostatnim roku, ważone według danych ABS o populacji. Wartość 14,7% dotyczy wszystkich graczy. Populacją tego wpisu są gracze zagrożeni i problemowi (PGSI 1+), więc odsetek po stronie działania wyprowadzono z podanych w badaniu odsetków jakiejkolwiek szkody dla poszczególnych grup PGSI, ważonych liczebnością grup PGSI z tego badania (tabela 1): niskie ryzyko 38,04% z n=592, umiarkowane ryzyko 75,78% z n=301, problemowy 96,40% z n=113. Poszkodowani = 225 + 228 + 109 = 562 z 1 006 graczy PGSI 1+ = 55,9%, zaokrąglone do ~56%. (Wcześniejsze 85% było nieprawidłowe: zastosowano odsetek 96,4% dotyczący wyłącznie hazardu problemowego do całej grupy PGSI 1+, pomijając znacznie liczniejszą grupę niskiego ryzyka z wartością 38%. Wcześniejszy skrót „14,7% / ~17% występowania” nie jest prawidłowym wyprowadzeniem.) Szkoda jest wskaźnikiem zastępczym żalu, a nie bezpośrednim pomiarem żalu, zob. zastrzeżenia.
  2. [2] American Journal of Psychiatry / Slutske — Natural Recovery and Treatment-Seeking in Pathological Gambling: Results of Two U.S. National Surveys
    Natural Recovery and Treatment-Seeking in Pathological Gambling: Results of Two U.S. National Surveys
    Statystyka
    Wśród respondentów NESARC z patologicznym hazardem w ciągu życia (n=185) tylko 7–12% kiedykolwiek szukało formalnego leczenia lub uczęszczało do Anonimowych Hazardzistów, a jednocześnie 36–39% nie miało problemów z hazardem w ostatnim roku, co sugeruje, że większość szkód ponoszą po cichu osoby, które nadal grają.
    Cytat
    “"About one-third of the individuals with pathological gambling disorder in these two nationally representative U.S. samples were characterized by natural recovery... 36%–39% did not experience any gambling-related problems in the past year, even though only 7%–12% had ever sought either formal treatment or attended meetings of Gamblers Anonymous." ”
    Dane źródłowe z
    2006-02-01
    Dostęp
    2026-05-28
    Obliczenie
    Próba NESARC, N = 43 093 dorosłych; 185 z patologicznym hazardem w ciągu życia według DSM-IV. Wniosek dla strony działania: około 60% osób z patologicznym hazardem w ciągu życia nadal spełniało kryteria w ostatnim roku, a zdecydowana większość (~88–93%) nigdy nie szukała pomocy. Szukanie leczenia samo w sobie jest silnym wskaźnikiem zastępczym żalu z kontynuowania, a jednak większość graczy problemowych gra dalej, nie szukając pomocy, co sugeruje raczej zaprzeczanie, wstyd lub podkliniczną ambiwalencję niż brak żalu. Nie używamy odsetka szukających leczenia (7–12%) jako odsetka żalu, bo zaniża on żal bez działania; zamiast tego używamy odsetka szkód wśród osób z PGSI 1+ (~56%, ważonego po kategoriach PGSI z pracy Tulloch i in.). To źródło potwierdza kierunek (większość graczy problemowych gra dalej i ponosi szkody po cichu), ale samo nie wyznacza wielkości po stronie działania.
  3. [3] National Council on Problem Gambling / Ipsos — National Council on Problem Gambling Survey Shows Drop in Problem Gambling Risk, Highlights Ongoing Challenges (NGAGE 3.0) Zweryfikowane
    National Council on Problem Gambling Survey Shows Drop in Problem Gambling Risk, Highlights Ongoing Challenges (NGAGE 3.0)
    Statystyka
    Prawie 20 milionów dorosłych w USA (~7,6% populacji dorosłych) zgłasza co najmniej jedno problematyczne zachowanie hazardowe „wiele razy” w ostatnim roku (NGAGE 3.0, 2024).
    Cytat
    “"Nearly 20 million American adults report experiencing at least one problematic gambling behavior 'many times' in the past year." ”
    Dane źródłowe z
    2024-09-12
    Dostęp
    2026-05-28
    Weryfikacja
    Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
    Obliczenie
    Badanie Ipsos/NCPG NGAGE 3.0, N > 3 000 dorosłych w USA, przeprowadzone od stycznia do marca 2024, metodologia spójna z falami z 2018 i 2021 roku. To punkt oparcia dla mianownika: liczba ~20 milionów określa populację, której dotyczy żal po stronie działania. NGAGE nie publikuje pozycji sformułowanej wprost w kategoriach żalu, stąd wskaźnik zastępczy.

Źródła: bezczynność

Rejestr twierdzeń

Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.

2/2 źródeł niezależnie zweryfikowanych słowo w słowo z podanym źródłem

  1. [1] European Psychiatry / Müller, Wölfling, Dickenhorst, Beutel, Medenwaldt & Koch — Recovery, relapse, or else? Treatment outcomes in gambling disorder from a multicenter follow-up study Zweryfikowane
    Recovery, relapse, or else? Treatment outcomes in gambling disorder from a multicenter follow-up study
    Statystyka
    Po 12 miesiącach obserwacji 41,6% utrzymało pełną abstynencję; osoby abstynenckie wykazywały najniższą psychopatologię i istotną poprawę cech osobowości (mniejszy neurotyzm, większą ekstrawersję i sumienność).
    Cytat
    “"abstinent subjects showed the lowest psychopathology. Significant decreases in neuroticism and increases in both extraversion and conscientiousness were found among abstinent subjects but not in patients still meeting criteria for gambling disorder." ”
    Dane źródłowe z
    2017-04-01
    Dostęp
    2026-05-28
    Weryfikacja
    Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
    Obliczenie
    Wieloośrodkowa niemiecka kohorta szpitalna, N = 270, obserwacja 12-miesięczna. W pracy podano, że wśród osób, które utrzymały abstynencję (41,6%), poprawiły się psychopatologia i osobowość (najniższa psychopatologia, mniejszy neurotyzm, większa ekstrawersja i sumienność); nie podano żadnej liczby dotyczącej jakości życia, zadowolenia czy żalu abstynentów i nie ma w niej statystyki „podgrupy ze słabą jakością życia”. Nie ma więc podanej przez źródło liczby dla żalu z rzucenia; dla tej strony nie pokazujemy żadnej liczby, a jedynie udokumentowany brak sygnału żalu. Nawrotu (58,4% osób, które nadal spełniały kryteria lub grały w sposób podkliniczny) nie liczymy tu jako żalu z rzucenia: nawrót jest zdarzeniem klinicznym, a nie wyrażoną preferencją stanu sprzed rzucenia. Żadne opublikowane badanie ankietowe nie mierzy wprost żalu z rzucenia wśród osób po wyleczeniu z hazardu.
  2. [2] Journal of Gambling Studies / Schuler, Ferentzy, Turner, Skinner, McIsaac, Ziegler & Matheson — Gamblers Anonymous as a Recovery Pathway: A Scoping Review Zweryfikowane
    Gamblers Anonymous as a Recovery Pathway: A Scoping Review
    Statystyka
    W całej literaturze o GA satysfakcja z życia po rzuceniu jest konsekwentnie pozytywna; żal z rzucenia nie jest udokumentowanym tematem w żadnym recenzowanym badaniu wyników GA zidentyfikowanym w tym przeglądzie zakresu.
    Cytat
    “"An emphasis on patience, using the Serenity Prayer as a way to gain acceptance of financial matters and reality, and absolute assertion of identity as a 'compulsive gambler' were identified as important aspects of GA's recovery culture." ”
    Dane źródłowe z
    2016-11-09
    Dostęp
    2026-05-28
    Weryfikacja
    Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
    Obliczenie
    Przegląd zakresu (scoping review) 22 badań związanych z GA (1957–2015), w tym 4 badań z randomizacją (RCT). Autorzy przeglądu nie znaleźli żadnego badania, w którym żal z rzucenia byłby istotnym wynikiem wśród osób trwale abstynenckich. Dominującym tematem jest rekonstrukcja tożsamości wokół etykiety „kompulsywnego hazardzisty”, tożsamości, która po przyjęciu czyni żal z rzucenia strukturalnie mało prawdopodobnym. W połączeniu z kohortą Müller i in. z 41,6% trwałej abstynencji i poprawą psychopatologii wspiera to traktowanie żalu z rzucenia jako rzadkiego: brak dowodów żalu jest sam w sobie sygnałem niskiej częstości, choć nie jest pomiarem. Źródło nie podaje wartości liczbowej, więc wyświetlana liczba po stronie zaniechania pozostaje nominalną wartością orientacyjną bliską dolnej granicy, a nie wyprowadzonym szacunkiem.

Zastrzeżenia

Obie strony opierają się na wskaźnikach zastępczych, a stopień ich ugruntowania nie jest symetryczny. Żadna opublikowana ankieta nie pyta bezpośrednio problemowych hazardzistów „czy żałujesz, że kontynuowałeś hazard?” ani nie pyta hazardzistów po wyzdrowieniu „czy żałujesz, że rzuciłeś?” Liczba ~56% po stronie działania jest obliczona z odsetków jakiejkolwiek szkody, które podali Tulloch i in. dla kategorii PGSI (Low-Risk 38,04%, Moderate-Risk 75,78%, Problem 96,40%). Odsetki ważono wielkościami prób tych kategorii w tym badaniu, w populacji PGSI 1+, na której skupia się ten wpis. Szkoda poniesiona podczas kontynuowania jest tu używana jako najbliższy behawioralny analog żalu. (Wcześniejsza wersja pokazywała 85%, co błędnie stosowało odsetek 96% dotyczący wyłącznie hazardu problemowego do całej grupy zagrożonych i problemowych i nie jest poparte źródłem.) Strona bezczynności nie ma zmierzonej ani wyprowadzalnej wartości: ani Müller i in., ani przegląd Schulera nie raportują żadnej liczby dotyczącej jakości życia, niezadowolenia czy żalu wśród abstynentów, a żal z rzucenia nie jest udokumentowanym motywem w literaturze o wyzdrowieniu. Żal z rzucenia jest opisany tu jedynie jako nieudokumentowany, a nie zmierzony, i dla tej strony nie pokazujemy żadnej liczby. Niedopasowanie konstruktu jest dominującą niepewnością: szkoda to nie żal (niektórzy hazardziści doświadczają szkody, ale racjonalizują kontynuowanie jako warte zachodu), a poprawa kliniczna to nie brak żalu (niektórzy abstynenci mogą żałować rzucenia w ciszy). Strona działania to wskaźnik zastępczy, a strona bezczynności nie ma bezpośredniego pomiaru.

Dane surowe: /api/decisions.json

Ostatnio oglądane na tym urządzeniu