Szukanie formalnego leczenia uzależnień vs unikanie leczenia
Jeśli działasz
Podjął formalne leczenie uzależnień
23%
Jeśli nie działasz
Unikał lub odkładał formalne leczenie
34%
Odsetek osób, które później żałują każdego wyboru. Słupki i pełna kartoteka danych poniżej.
Zdrowie
Ostatnio sprawdzono 2026-05-22
Jakość dowodów 4.25/5
Ocena recenzji w ośmiu wymiarach względem
rubryki jakości
. Każdy wymiar oceniony w skali 1–5.
D1 Weryfikacja źródeł
5/5
D2 Autorytet i niezależność źródeł
5/5
D3 Dokładność wskaźnika żalu
2/5
D4 Porównywalność źródeł
2/5
D5 Wzorzec Gilovicha
5/5
D6 Jakość tekstu
5/5
D7 Kompletność zastrzeżeń
5/5
D8 Jakość próby
5/5
Średnia4.25/5
Dane zastępcze — dla tej decyzji nie istnieje bezpośrednie badanie żałowania. Wskaźniki są oparte na ocenach zadowolenia i danych o barierach dostępu, a nie na pytaniach bezpośrednio dotyczących żałowania. Zobacz zastrzeżenia poniżej.
Żal za działanie
Podjął formalne leczenie uzależnień
23%
23% osób rozpoczynających leczenie SUD porzuciło je przed ukończeniem (porzucenie leczenia jako proxy żalu)
Dorośli wypisani z amerykańskich programów leczenia zaburzeń używania substancji, TEDS-D 2017–2019
Epizod wypisu; TEDS-D 2017–2019
Żal za zaniechanie
Unikał lub odkładał formalne leczenie
34%
34% dorosłych z AUD w NESARC-III miało trwałe zaburzenie bez powrotu do zdrowia (trwały AUD jako proxy żalu dla nieleczonej ścieżki)
Dorośli Amerykanie z zaburzeniem używania alkoholu w ostatnim roku, NESARC-III (2012–2013); głównie nieleczona próba
Częstość w ostatnim roku; fala NESARC-III (2012–2013)
% żałuje tej decyzji
Podjął formalne leczenie uzależnieńUnikał lub odkładał formalne leczenie
23%34%
inaction dominates — Bezczynność dominuje — większość żałuje, że nie podjęła działania.
Powiązane decyzje
Semantycznie podobne decyzje — ten sam obszar, inne kompromisy.
Jaki odsetek dorosłych Amerykanów, u których rozwinęła się duża depresja lub zaburzenie lękowe, nie otrzymuje żadnego leczenia psychiatrycznego przez co najmniej rok?
22.8% of adults who enter formal substance use disorder treatment drop out before
completing it — the action-side regret proxy drawn from 649,479 discharge episodes
in the TEDS-D dataset (Baird, Cheng, and Xia 2022). Dropout is the most tractable
available signal for treatment dissatisfaction: people who found the programme insufficient
or incompatible enough to leave. The figure sits alongside a 33.8% completion rate, meaning
roughly one in three entrants finishes the programme as designed, and the remaining third
transfer to other programmes, are terminated, or leave for logistical reasons. No published
study has directly asked treatment-seekers whether they regret entering formal care; dropout
is used as a proxy under full disclosure. What the evidence does establish clearly, via the
2020 Cochrane review of 27 trials and 10,565 participants, is that AA and 12-step facilitation
produce the highest continuous abstinence rates of any tested formal intervention — 24% at
one year in Project MATCH versus 15% for cognitive-behavioural therapy and 14% for
motivational enhancement therapy — suggesting that among those who remain engaged, treatment
pays off substantially.
For adults who avoided or delayed formal treatment, the Tucker et al. (2020) re-analysis of
NESARC-III (n=7,785 US adults with AUD) found that 34% had persistent AUD with no recovery
trajectory at the time of the survey. Since only 23% of the NESARC-III sample had ever
received alcohol treatment, the 34% persistent-AUD rate predominantly reflects untreated
pathways. The Liu et al. JAMA Network Open analysis of NSDUH data (2013–2023, n=657,583)
adds a cross-sectional layer: among all untreated adults with any SUD, only 5.7% acknowledged
a perceived need for treatment at the moment of survey, and only 2.7% had taken steps to
seek it. This low perceived-need figure is consistent with the anosognosia literature on
substance use disorders and does not imply that the remaining 94% were satisfied with their
untreated status — it more likely reflects the insight deficits that characterise active
addiction. The 34% persistent-AUD proxy captures the long-run outcome for those who remained
on the untreated path.
Under Gilovich and Medvec’s temporal regret framework, actions generate more regret shortly
after the decision, while inaction regret accumulates over years as the forgone alternative
becomes salient. The pattern for addiction aligns with inaction_dominates: the consequences
of remaining untreated — continued dependence, relationship loss, occupational decline,
health deterioration — compound over time in ways that are not apparent at the moment of
avoidance. Treatment dropout (action-side regret) tends to be experienced acutely but may
attenuate as individuals transition to other recovery pathways (natural recovery, mutual help,
medication-only). The persistent-AUD outcome for untreated individuals (34%) exceeds the
treatment-dropout rate (23%), and that gap, while based on non-equivalent denominators and
disclosed proxy assumptions, is directionally consistent with the full body of longitudinal
treatment-outcome evidence.
Źródła: działanie
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
2/2 źródeł niezależnie zweryfikowanych słowo w słowo z podanym źródłem
[1]PLoS ONE — Use of machine learning to examine disparities in completion of substance use disorder treatment
Zweryfikowane
Recenzowane naukowo
33.8% of 649,479 discharges were treatment-completed; 22.8% dropped out before completion
Cytat
“"the highest Reason for Discharge in the full sample was 'treatment completed' (33.8%)," while those who "dropped out of treatment" represented 22.8% of discharges. Other discharge reasons included: transferred to another program (29.2%), terminated by facility (7.6%), incarcerated (2.3%), and death (0.2%).
”
Dane źródłowe z
2022-09-23
Dostęp
2026-05-22
Weryfikacja
Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
Obliczenie
Baird A, Cheng Y, Xia Y. PLoS ONE. 2022 Sep 23. Analysis of TEDS-D datasets (2017–2019), n=649,479 discharge episodes. The action-side regret proxy is the treatment dropout rate: 22.8% of all treatment entrants left before completing the programme. Dropout represents the clearest available signal of "found treatment insufficient or unsatisfactory" among people who actively sought formal care. This is an undercount of regret among completers (some completers may still regret the decision) and an overcount among dropouts (some dropout may reflect life events rather than dissatisfaction). No direct "do you regret entering treatment?" survey exists in the published literature; dropout is used under full proxy_only disclosure.
[2]Alcohol and Alcoholism / PMC (Cochrane distillation) — Alcoholics Anonymous and 12-Step Facilitation Treatments for Alcohol Use Disorder: A Distillation of a 2020 Cochrane Review for Clinicians and Policy Makers
Zweryfikowane
Recenzowane naukowo
AA/TSF achieved 24% continuous abstinence at 1 year vs 15% CBT and 14% MET (Project MATCH outpatients); 45% lower alcohol-related healthcare costs for AA participants vs 64% higher for CBT-treated patients
Cytat
“"the proportion of participants continuously abstinent throughout the first year following treatment among outpatients who were assigned to the AA/TSF intervention was 24%, whereas only 15 and 14% of participants assigned to CBT and MET, respectively, were abstinent during that timeframe."
”
Dane źródłowe z
2020-11-01
Dostęp
2026-05-22
Weryfikacja
Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
Obliczenie
Kelly JF, Humphreys K, Ferri M. Cochrane Database Syst Rev. 2020, issue 3, CD012880; distilled in Alcohol and Alcoholism. Included as authoritative context for treatment efficacy: the best-tested formal intervention (AA/TSF) achieves 24% continuous abstinence at 1 year. This contextualises the dropout proxy — treatment does work for those who engage — and establishes that the 23% dropout regret proxy is a floor, not a ceiling, of action-side dissatisfaction. Not the source of the primary regret_rate.
Źródła: bezczynność
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
2/2 źródeł niezależnie zweryfikowanych słowo w słowo z podanym źródłem
[1]Alcohol Research: Current Reviews — Epidemiology of Recovery From Alcohol Use Disorder
Zweryfikowane
Recenzowane naukowo
34% of NESARC-III respondents with AUD had persistent AUD (no recovery); only 23% had ever received alcohol treatment; over 70% of problem resolutions occur without formal intervention
Cytat
“"Only 34% of respondents had persistent AUD" and "more than 70% of problem resolutions occur outside the context of treatment" and "fewer than 25% utilize alcohol-focused services."
”
Dane źródłowe z
2020-01-01
Dostęp
2026-05-22
Weryfikacja
Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
Obliczenie
Tucker JA, Chandler SD, Witkiewitz K. Alcohol Res Curr Rev. 2020;40(3):06. Re-analysis of Fan et al. NESARC-III (N=7,785 US adults with any AUD history). The inaction-side regret proxy is the 34% persistent-AUD rate in the overall sample: the share of people with AUD who remained dependent without achieving any recovery. Since only 23% of this sample ever received treatment, the 34% figure predominantly reflects untreated trajectories. Persistent AUD is used as a regret proxy because remaining stuck in active addiction is the worst-case inaction outcome — analogous to how home-care burden proxies inaction regret in the nursing-home entry. This is NOT a direct "do you regret not seeking treatment?" question; it is an outcome-failure proxy. The denominators are not equivalent to the TEDS-D action-side sample: TEDS-D captures treatment entrants (selected for severity and motivation); NESARC-III is a general AUD population (includes mild/early-stage cases who may naturally recover). The proxy asymmetry is disclosed; the direction (inaction_dominates) is consistent with the evidence that formal treatment outperforms no-treatment pathways on sustained remission.
[2]JAMA Network Open — Trends in Treatment Need and Receipt for Substance Use Disorders in the US
Zweryfikowane
Recenzowane naukowo
Among untreated SUD adults over 2013–2023, only 5.7% perceived a need for treatment and 2.7% perceived need and actively sought treatment; treatment receipt fell to 6.5% in 2020 and recovered to 14.9% in 2022
Cytat
“"over the decade and among all participants with SUD who did not receive treatment, 5.7% had a perceived need for treatment and 2.7% perceived a need for treatment and made efforts in seeking treatment."
”
Dane źródłowe z
2025-01-06
Dostęp
2026-05-22
Weryfikacja
Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
Obliczenie
Liu L, Zhang C, Nahata MC. JAMA Network Open. 2025;8(1):e2454813. DOI:10.1001/ jamanetworkopen.2024.54813. Analysis of NSDUH data 2013–2023, n=657,583. The 5.7% perceived-need figure represents the acknowledged-need fraction among untreated SUD adults — a conservative floor for inaction-side regret, since many people with SUD lack insight into their disorder (anosognosia effect). The much larger 34% persistent-AUD proxy is used as the primary inaction rate rather than this 5.7%, because perceived need measured at a cross-sectional moment captures current insight, not retrospective regret accumulated over time after remaining untreated. Included as a corroborating source establishing the treatment gap magnitude and the baseline treatment receipt rate.
Zastrzeżenia
Obie strony korzystają ze wskaźników zastępczych niepowodzeń w leczeniu, nie z bezpośrednich badań żalu. Nierównoważność populacji grup leczonej i nieleczonej jest jawnie ujawniona.
