Wniesienie sporu cywilnego do sądu a ugoda lub rezygnacja
Jeśli działasz
Skierowanie sporu do sądu
61%
Jeśli nie działasz
Ugoda lub rezygnacja z roszczenia
92%
Odsetek osób, które później żałują każdego wyboru. Słupki i pełna kartoteka danych poniżej.
Finanse
Ostatnio sprawdzono 2026-05-09
Jakość dowodów 4.13/5
Ocena recenzji w ośmiu wymiarach względem
rubryki jakości
. Każdy wymiar oceniony w skali 1–5.
D1 Weryfikacja źródeł
5/5
D2 Autorytet i niezależność źródeł
4/5
D3 Dokładność wskaźnika żalu
2/5
D4 Porównywalność źródeł
2/5
D5 Wzorzec Gilovicha
5/5
D6 Jakość tekstu
5/5
D7 Kompletność zastrzeżeń
5/5
D8 Jakość próby
5/5
Średnia4.13/5
Dane zastępcze — dla tej decyzji nie istnieje bezpośrednie badanie żałowania. Wskaźniki są oparte na ocenach zadowolenia i danych o barierach dostępu, a nie na pytaniach bezpośrednio dotyczących żałowania. Zobacz zastrzeżenia poniżej.
Żal za działanie
Skierowanie sporu do sądu
61%
61% powodów, którzy odrzucają ugodę, uzyskuje gorszy rezultat na rozprawie
Powodowie w postępowaniach cywilnych w Kalifornii, którzy odrzucili ugodę i poszli na rozprawę lub arbitraż
retrospektywnie, wyniki porównane z ostatnią ofertą ugody
Żal za zaniechanie
Ugoda lub rezygnacja z roszczenia
92%
92% istotnych cywilnoprawnych problemów Amerykanów o niskich dochodach nie uzyskało żadnej lub uzyskało niewystarczającą pomoc prawną (zastępcza miara luki w dostępie, nie bezpośrednie badanie żalu)
Dorośli Amerykanie o niskich dochodach z co najmniej jednym istotnym cywilnym problemem prawnym w poprzednim roku
przekrojowo, 2022
% żałuje tej decyzji
Skierowanie sporu do sąduUgoda lub rezygnacja z roszczenia
61%92%
inaction dominates — Bezczynność dominuje — większość żałuje, że nie podjęła działania.
Powiązane decyzje
Semantycznie podobne decyzje — ten sam obszar, inne kompromisy.
Sporządzenie testamentu i planu spadkowego w zdrowiuOdkładanie planowania spadkowego do kryzysu
3,0%35%
Zaniechanie dominuje
Żal za zaniechaniem 11.7× wyższy
61% of plaintiffs who rejected the defendant’s last settlement offer and
proceeded to trial received an equal or worse financial outcome than the offer
they turned down, according to Kiser, Asher and McShane’s 2008 analysis of
2,054 California civil cases — the largest empirical study of settlement
decision-making errors in the published legal literature. The average cost of
that error was $43,100. On the inaction side, the Legal Services Corporation’s
2022 Justice Gap report found that low-income Americans received no or
inadequate legal help for 92% of the civil legal problems that substantially
impacted their lives — leaving the overwhelming majority of valid legal claims
without effective legal action. The data points in opposite directions: the
majority of those who fight tend to lose relative to the settlement on the
table, and the overwhelming majority of substantial civil legal problems among
people without resources go unaddressed.
The asymmetry between plaintiffs and defendants in the Kiser study deserves
attention. Defendants made the wrong decision (rejected an offer that turned
out better than the judgment) only 24% of the time, compared to 61% for
plaintiffs. This gap reflects a systematic pattern: plaintiffs tend to
overestimate the strength of their case and underestimate legal costs, while
defendants — typically insurance carriers or repeat litigants with actuarial
experience — calibrate more accurately. The average defendant error cost was
far higher ($1.14 million) when defendants did lose, but the frequency of
error was much lower. For most individual plaintiffs who are one-time
litigants, the risk is that optimism about court outcomes drives rejection of
settlements that would have served them better.
Both proxies measure something real but neither measures regret directly.
The 61% outcome-error rate captures financial inferiority, not necessarily
felt regret — some plaintiffs pursued litigation for non-financial reasons
(vindication, precedent, principle) and may not regret the decision even
after losing on the financial metric. The 92% no-or-inadequate-help figure
captures the scale of unresolved legal problems among people without resources,
not the subjective experience of wishing they had acted. Case type and jurisdiction
affect the action-side figures substantially: the Kiser dataset draws from
California civil litigation and skews toward personal injury and products
liability, which have higher plaintiff error rates than contract or employment
disputes. Inheritance disputes, tax challenges, and small claims have
structurally different regret dynamics and are not well captured by either
source.
Źródła: działanie
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
[1]Journal of Empirical Legal Studies (Wiley) — Let's Not Make a Deal: An Empirical Study of Decision Making in Unsuccessful Settlement Negotiations
Recenzowane naukowo
Plaintiffs made the wrong decision in rejecting the defendant's last settlement offer in 61.2% of cases (average cost $43,100); defendants made the wrong decision in 24.3% of cases (average cost $1,140,000)
Cytat
“"Plaintiffs made the wrong decision in rejecting the defendant's last settlement offer or last demand in 61.2 percent of the cases. The average cost of the plaintiff decision error was $43,100. In products liability cases, plaintiffs in 61 percent to 69 percent of cases either recovered nothing or less than the defendant's offer." Table 1 of the same study reports: "plaintiffs committed decision error...in 61.2 percent of the cases. By contrast, defendants committed decision error in 24.3 percent of the cases...there is a substantial difference in mean cost of error between plaintiffs and defendants ($43,100 and $1,140,000, respectively). Given the relatively large discrepancy between the parties' mean cost of error, it is not surprising that the expected cost of error is greater for defendants by a factor of 10."
”
Dane źródłowe z
2008-09-01
Dostęp
2026-07-03
Obliczenie
Kiser, Asher & McShane (2008) analyzed 2,054 contested civil cases in California in which both plaintiffs and defendants made settlement demands, rejected offers, and proceeded to arbitration or trial. "Decision error" = plaintiff's final outcome was equal to or worse than the defendant's last settlement offer. The 61.2% plaintiff error rate is used directly as the action-regret proxy: the majority of litigants who chose to fight rather than settle received an inferior financial result. This is not a survey of felt regret but a direct measurement of outcome inferiority — the closest available proxy for ex-post decision regret in civil litigation. Excerpt and statistic updated 2026-07-03 to add the paper's own defendant-side figures (24.3% error rate, $1,140,000 mean cost of error) verbatim from Table 1 of the same study: the body prose cites both the 61% plaintiff figure and the 24%/$1.14M defendant figures, but only the plaintiff figure had been excerpted here. Confirmed against the full published text (Journal of Empirical Legal Studies, Vol. 5, Issue 3, pp. 551-591, September 2008): "defendants committed decision error... in 24.3 percent of the cases" with mean cost of error of "$1,140,000" (p. 566, Table 1).
Źródła: bezczynność
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
[1]Legal Services Corporation / NORC at the University of Chicago — The Justice Gap: The Unmet Civil Legal Needs of Low-Income Americans (2022)↗ 1 other entry
Raport rządowy
Low-income Americans received no or inadequate legal help for 92% of the civil legal problems that substantially impacted their lives in the past year; 74% of low-income households experienced at least one civil legal problem in that year
Cytat
“"Low-income Americans did not receive any legal help or enough legal help for 92% of the problems that substantially impacted their lives in the past year. This study finds that nearly three-quarters (74%) of low-income households have experienced at least one civil legal problem in the past year."
”
Dane źródłowe z
2022-04-01
Dostęp
2026-05-09
Obliczenie
Legal Services Corporation contracted NORC at the University of Chicago for a nationally representative survey of more than 5,000 US households at or below 125% of the federal poverty line. The report's two headline figures are distinct: the 74% is a problem-PREVALENCE rate (nearly three-quarters of low-income households experienced at least one civil legal problem in the past year), while the 92% is the UNMET-NEED rate (low-income Americans got no or inadequate legal help for 92% of the problems that substantially impacted their lives). An earlier version of this entry incorrectly read the 74% as "received no legal help whatsoever"; the report makes no such claim. We use the 92% no-or- inadequate-help figure as the inaction-side proxy: it is the closest published measure of how often a substantial civil legal problem goes without effective legal action. It is an access-gap proxy, not a direct regret survey — many of those unmet problems reflect lack of resources or representation rather than a felt decision to walk away, so the rate likely overstates true inaction regret. No direct survey of regret for not pursuing a civil claim exists.
[2]RAND Corporation — The Perception of Justice: Tort Litigants' Views of Trial, Court-Annexed Arbitration, and Judicial Settlement Conferences
Źródło referencyjne
Tort litigants' satisfaction was higher with arbitration and trial than with judicial settlement conferences, suggesting procedural participation has intrinsic value beyond financial outcomes
Cytat
“"The three procedures studied — trial, court-annexed arbitration, and judicial settlement — differed considerably in the procedural fairness and satisfaction ratings they engendered, with arbitration hearings and trials viewed more favorably than settlement conferences. Tort litigants were sensitive to procedural variations, wanting a dignified, careful, and unbiased hearing of their cases."
”
Dane źródłowe z
1989-01-01
Dostęp
2026-05-09
Obliczenie
RAND R-3708 surveyed 286 litigants across three state courts. Used here as the corroborating source for the value of legal participation — it demonstrates that people who engage the legal process (even in settlement conferences) report higher procedural satisfaction than those who do not. This supports the inference that non-engagement (inaction) correlates with lower procedural satisfaction and potentially greater regret, though it does not directly measure inaction regret.
Zastrzeżenia
POMIARY ZASTĘPCZE PO OBU STRONACH. Żadna ze stron nie używa bezpośredniego badania żalu. Wskaźnik działania (0,61) to wskaźnik błędnego rezultatu Kisera i in. z 2054 spraw kalifornijskich: mierzy on gorszy rezultat finansowy względem ostatniej oferty ugodowej, a nie odczuwany żal. Powodowie, którzy przegrali na rozprawie, ale woleli sam proces, lub którzy mieli cele niefinansowe (rehabilitacja, precedens), są liczeni jako "błędy", nawet jeśli nie żałują wejścia na drogę sądową. Wskaźnik zaniechania (0,92) to figura LSC Justice Gap "brak lub niewystarczająca pomoc prawna": odsetek istotnych cywilnoprawnych problemów wśród Amerykanów o niskich dochodach, które nie uzyskały żadnej lub uzyskały niewystarczającą pomoc prawną — miara bariery w dostępie, a nie bezpośrednia miara żalu. (Odrębna figura 74% z raportu to wskaźnik ROZPOWSZECHNIENIA problemów — odsetek gospodarstw domowych o niskich dochodach, które doświadczyły przynajmniej jednego cywilnoprawnego problemu — i nie mierzy niepodejmowania działań ani żalu; wcześniejsza wersja tego wpisu błędnie ją wykorzystywała.) Wskaźnik zastępczy 0,92 może istotnie zawyżać żal podatny na działanie (duża część niezaspokojonej potrzeby odzwierciedla brak zasobów lub reprezentacji, a nie odczuwany wybór odstąpienia) lub go zaniżać (osoby, które nigdy nie wiedziały, że istniał środek prawny, nie potrafią wyrazić konkretnego żalu). Obie populacje są strukturalnie nieporównywalne: strony sporu u Kisera już doszły do negocjacji; populacja LSC obejmuje wszystkich z istotnym cywilnoprawnym problemem, niezależnie od tego, czy w ogóle weszli do systemu prawnego. Rodzaj sprawy ma ogromne znaczenie: błędy decyzyjne powodów są najwyższe w odpowiedzialności za produkt (61–69%) i w szkodach osobowych, niższe w sporach umownych i pracowniczych, gdzie wskaźniki wygranych powodów są wyższe. W drobnych roszczeniach, sporach spadkowych i sprawach podatkowych właściwa dynamika żalu różni się znacznie od próby kalifornijskiego postępowania cywilnego. Wzorzec dominacji zaniechania Gilovicha jest tu prawdopodobny — większość osób, które nigdy nie dochodziły zasadnego roszczenia, może nieść dłuższy żal niż ci, którzy walczyli i przegrali — lecz luka w danych po stronie zaniechania oznacza, że różnicę -0,31 należy odczytywać jako kierunkową, a nie precyzyjną.
