Działanie a bezczynność: liczba dla każdego wyboru
Emigracja zagraniczna za możliwościami ekonomicznymi a pozostanie w kraju o niskich dochodach
Jeśli działasz
Emigracja zarobkowa za granicę
35%
Jeśli nie działasz
Pozostanie w kraju o niskich dochodach
33%
Co najmniej jedna liczba jest oszacowaniem pośrednim, a nie zmierzonym odsetkiem żalu. Sposób wyliczenia każdej liczby opisujemy niżej.
Styl życia
Ostatnio sprawdzono 2026-05-13
Jakość dowodów 3.5/5
Ocena recenzji w ośmiu wymiarach względem
rubryki jakości
. Każdy wymiar oceniony w skali 1–5.
D1 Weryfikacja źródeł
3/5
D2 Autorytet i niezależność źródeł
3/5
D3 Dokładność wskaźnika żalu
2/5
D4 Porównywalność źródeł
3/5
D5 Wzorzec Gilovicha
4/5
D6 Jakość tekstu
4/5
D7 Kompletność zastrzeżeń
5/5
D8 Jakość próby
4/5
Średnia3.5/5
Dane pośrednie: dla tej decyzji co najmniej jedna liczba pochodzi z miary pośredniej, takiej jak skutki, zadowolenie albo zamiar, albo z oszacowania redakcji, a nie z badania pytającego wprost o żal. Opisy obu stron poniżej mówią, jak powstała każda liczba.
Jeśli działasz
Emigracja zarobkowa za granicę
35%
~35% migrantów zarobkowych zgłasza słowne znieważanie w pracy (zastępcza miara trudów/cierpienia, nie bezpośredni pomiar żalu)
Międzynarodowi migranci pracowniczy z krajów o niższych dochodach
retrospektywnie, przekrojowo
Jeśli nie działasz
Pozostanie w kraju o niskich dochodach
33%
~33% dorosłych w regionach o wysokiej migracji deklaruje, że chce wyemigrować, ale tego nie zrobiło (wskaźnik pragnienia migracji wg Gallupa, nie bezpośredni pomiar żalu)
Dorośli w krajach o wysokiej migracji wysyłającej, którzy nie migrowali
przekrojowo
Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)
Emigracja zarobkowa za granicęPozostanie w kraju o niskich dochodach
35%33%
Powiązane decyzje
Semantycznie podobne decyzje — ten sam obszar, inne kompromisy.
Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)
Odejście od wiaryPozostanie w wierze
9,0%26%
Żadne bezpośrednie badanie żalu nie istnieje dla żadnej ze stron tej decyzji, więc obie tutejsze liczby są wskaźnikami zastępczymi, a mierzą pragnienie i cierpienie, nie żal. Moduł migracyjny Gallup World Poll wskazuje, że 15% dorosłych na świecie, czyli ponad 750 milionów ludzi, przeprowadziłoby się na stałe do innego kraju, gdyby mogło. Pragnienie to koncentruje się regionalnie: 33% w Afryce Subsaharyjskiej i 27% w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach, ale tylko 8% w Azji Południowej i 7% w Azji Południowo-Wschodniej. Jako wskaźnik zastępczy po stronie zaniechania użyto regionalnej górnej granicy 33%. Istotne jest, że Gallup nigdy nie pyta osób niemigrujących, czy żałują, że zostały: chęć wyjazdu to nie to samo co żal z powodu decyzji o pozostaniu. Dane Banku Światowego o migracji pokazują, dlaczego utracona szansa jest realna: Bank Światowy szacuje, że dochody migrantów rosną od trzech do sześciu razy, gdy przenoszą się z krajów o niższych dochodach do krajów o wyższych dochodach.
Po stronie działania badanie metod mieszanych indeksowane w PMC, dotyczące nepalskich pracowników migrujących w państwach Zatoki, udokumentowało trudności, a nie żal: 35% zgłosiło przemoc słowną, 25% problemy ze zdrowiem psychicznym, a 42% drobne choroby, takie jak przeziębienie i gorączka. Jednak prawie jedna trzecia (30%) zamierzała migrować ponownie, co wprost przeczy odczytaniu jako żalu. To badanie nie podaje żadnego odsetka żalu. Jako liczbę po stronie działania przyjęto z niego 35% rozpowszechnienia przemocy słownej, jako wskaźnik zastępczy trudności i cierpienia. Drugie recenzowane badanie 502 nepalskich pracowników migrujących (PLoS One, 2023) potwierdza podwyższone cierpienie psychiczne w mniejszej skali: 14,4% miało depresję o nasileniu od łagodnego do ciężkiego, a 14,1% słabe samopoczucie psychiczne w skali WHO-5. To wskaźniki zastępcze cierpienia, nie żalu: wielu migrantów zgłasza trudności obok niezachwianego przekonania, że migracja była słuszną decyzją, i gotowości, by zrobić to ponownie.
Skoro wskaźnik zastępczy cierpienia po stronie działania (~35%) i wskaźnik aspiracji po stronie zaniechania (~33%) różnią się najwyżej o dwa punkty, luka jest zbyt mała i zbyt obciążona wskaźnikami zastępczymi, by uzasadnić jakiekolwiek twierdzenie o kierunku, czyli o tym, którego wyboru ludzie żałują bardziej. Uczciwy wniosek jest taki, że ten wpis nie ma wiarygodnego bezpośredniego szacunku żalu po żadnej ze stron: jedna liczba to rozpowszechnienie przemocy słownej i trudności, druga to odsetek pragnących migracji, a żadna nie zadaje pytania o żal. Wybór jest też często ograniczony czynnikami strukturalnymi (dług, dostępność wiz, zobowiązania rodzinne), które czynią „żal” uproszczeniem decyzji, która rzadko była w pełni swobodna.
Źródła: działanie
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
1/2 źródeł niezależnie zweryfikowanych słowo w słowo z podanym źródłem
[1]PMC / International Journal of Environmental Research and Public Health — Health and wellbeing of Nepalese migrant workers in Gulf Cooperation Council (GCC) countries: A mixed-methods study
Recenzowane naukowo
Wśród nepalskich pracowników migrujących w krajach GCC 35% zgłosiło przemoc słowną, 25% problemy ze zdrowiem psychicznym, 42% drobną chorobę w postaci przeziębienia lub gorączki; prawie jedna trzecia (30%) zamierzała wrócić do pracy w krajach GCC
Cytat
“"Returnee migrants reported suffering from various physical and mental health issues during their stay in GCC countries including cold/fever (42%), mental health problems (25%) and verbal abuse (35%)."
”
Dane źródłowe z
2023-01-01
Dostęp
2026-05-13
Obliczenie
Badanie metodami mieszanymi nepalskich pracowników migrujących w krajach GCC (PMC10090227). Zastępuje PMC6399459, które prowadziło do niepowiązanego artykułu o białku C-reaktywnym i raku jamy ustnej. Ważne: to badanie nie podaje żadnego odsetka migrantów żałujących migracji; 30% zamierzało wyjechać ponownie (gotowość, by pojechać jeszcze raz), co przemawia przeciwko ujęciu w kategoriach żalu. Wskaźnik zastępczy 35% po stronie działania to dosłowna częstość przemocy słownej z tego badania (35% pracowników zgłosiło przemoc słowną w pracy), czyli udokumentowany wskaźnik zastępczy trudności i cierpienia, a nie miara żalu. Ta liczba zastępuje wcześniej cytowaną statystykę Gallup Global Emotions „35% wysokiego stresu w ciągu ostatnich 12 miesięcy”, której nie udało się odnaleźć w tym raporcie (Global Emotions mierzy negatywne doświadczenia z poprzedniego dnia w skali kraju, bez 12-miesięcznej liczby dla podgrupy migrantów). To źródło dokumentuje też szerszy mechanizm trudności (przemoc, pogorszenie zdrowia psychicznego (25%), choroby (42%)) stojący za tym wskaźnikiem cierpienia, a nie odsetkiem żalu. Odsetek żałujących = 0,35.
[2]PLoS One — Psychological morbidities among Nepalese migrant workers to Gulf and Malaysia
Zweryfikowane
Recenzowane naukowo
Wśród 502 nepalskich pracowników migrujących do państw Zatoki i Malezji 14,4% miało łagodną do ciężkiej depresję, 4,4% umiarkowany lęk, a 14,1% słabe samopoczucie psychiczne (wynik WHO-5 poniżej 13)
Cytat
“"The results suggested that 14.4% had mild to severe depression while 4.4% had a moderate level of anxiety... the WHO5 wellbeing index score suggested that 14.1% of the respondents had a score below 13, which is suggestive of poor psychological wellbeing."
”
Dane źródłowe z
2023-01-01
Dostęp
2026-06-30
Weryfikacja
Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
Obliczenie
Badanie przekrojowe 502 nepalskich pracowników migrujących, przebadanych na lotnisku Tribhuvan International Airport (maj–czerwiec 2019) za pomocą zwalidowanych narzędzi (Beck Depression Inventory, Beck Anxiety Inventory, WHO-5 Wellbeing Index). Potwierdza obraz trudności i cierpienia po stronie działania: 14,4% depresji, 4,4% umiarkowanego lęku, 14,1% słabego samopoczucia psychicznego. To wskaźnik zastępczy cierpienia, a nie miara żalu: badanie nie pyta migrantów, czy żałują migracji. Zastępuje wcześniej cytowaną statystykę Gallup Global Emotions „35% wysokiego stresu”, której nie udało się zweryfikować w tym raporcie. Odsetek po stronie działania (0,35) opiera się na dosłownej częstości przemocy słownej 35% w badaniu PMC10090227 powyżej; to recenzowane badanie zachorowalności potwierdza ten sam kierunek w mniejszej skali.
Źródła: bezczynność
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
2/2 źródeł niezależnie zweryfikowanych słowo w słowo z podanym źródłem
[1]Gallup — More Than 750 Million Worldwide Would Migrate If They Could (Gallup World Poll)
Zweryfikowane
Badanie pierwotne
15% dorosłych na świecie (ponad 750 mln osób) mówi, że chciałoby się na stałe przeprowadzić do innego kraju, gdyby mogło; najwyższy regionalny odsetek tych chęci to Afryka Subsaharyjska (33%), potem Ameryka Łacińska i Karaiby (27%), a w Azji Południowej 8%, w Azji Południowo-Wschodniej 7%
Cytat
“"15% of the world's adults -- or more than 750 million people -- saying they would like to move to another country if they had the opportunity."
”
Dane źródłowe z
2018-12-10
Dostęp
2026-05-13
Weryfikacja
Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
Obliczenie
Moduł migracyjny Gallupa pyta tylko, czy respondenci przeprowadziliby się na stałe, gdyby mogli. Nie pyta osób niemigrujących, czy żałują, że nie wyjechały, i nie zawiera „follow-up aspiration regret question”; wcześniejszy przedział 40–55% i liczba 48% żalu z niewykorzystanej migracji były zmyślone i zostały usunięte. Wskaźnik zastępczy po stronie zaniechania opiera się teraz na najwyższym rzeczywistym regionalnym odsetku chęci, czyli Afryce Subsaharyjskiej (33%), jako górnej granicy aspiracji w regionach o wysokiej emigracji. To wskaźnik zastępczy chęci i aspiracji, a nie miara żalu: chcieć wyjechać to nie to samo co żałować, że się zostało. Odsetek żałujących = 0,33.
[2]World Bank — Moving for Prosperity: Global Migration and Labor Markets
Zweryfikowane
Raport rządowy
Dochody migrantów rosną trzy- do sześciokrotnie, gdy przenoszą się z krajów o niższych do krajów o wyższych dochodach
Cytat
“"Migrants' incomes increase three to six times when they move from lower- to higher-income countries... The average income gain for a young unskilled worker moving to the United States is estimated to be about $14,000 per year."
”
Dane źródłowe z
2018-06-14
Dostęp
2026-06-30
Weryfikacja
Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
Obliczenie
Dane Banku Światowego o premii płacowej (3–6×) pokazują, że utracona szansa osób niemigrujących jest duża i obiektywnie możliwa do zweryfikowania. Nie mierzą one żalu, a jedynie pokazują korzyść, która napędza aspirację do migracji uchwyconą przez źródło Gallupa. Adres URL zaktualizowano z nieistniejącej strony przeglądowej tematu na kanoniczny raport „Moving for Prosperity”, który podaje wprost liczbę o wzroście zarobków.
Zastrzeżenia
Żadna ze stron nie ma bezpośredniego badania żalu; obie liczby to wskaźniki zastępcze mierzące coś innego niż żal, a ~2-punktowa różnica między nimi nie jest znacząca. Liczba po stronie zaniechania to wskaźnik pragnienia migracji wg Gallupa (33% w Afryce Subsaharyjskiej, regionie o najwyższej wartości). Ujmuje ona pragnienie i preferencję ujawnioną, a nie retrospektywny żal z powodu niewyjechania, a Gallup nigdy nie pyta osób niemigrujących, czy żałują, że zostały. Liczba po stronie działania to 35-procentowe rozpowszechnienie słownego znieważania z badania nepalskich migrantów (PMC10090227). To zastępcza miara trudów i cierpienia, a nie wskaźnik żalu, i badanie nie pyta migrantów, czy żałują migracji. To samo badanie podaje 25% problemów ze zdrowiem psychicznym i 42% drobnych dolegliwości, ale żadnego wskaźnika żalu, a 30% tych pracowników zamierzało wyemigrować ponownie, co przemawia przeciwko traktowaniu ich doświadczenia jako żalu. Drugie badanie recenzowane (PMC10631658, n=502) potwierdza podwyższony dystres psychiczny o mniejszej skali (14,4% depresji, 14,1% złego samopoczucia). Migranci są rozproszeni geograficznie, bariery językowe utrudniają dostęp do badań, a status imigracyjny powoduje tłumienie odpowiedzi, dlatego nie istnieje bezpośrednie badanie żalu. Decyzja często jest tylko częściowo dobrowolna: konieczność ekonomiczna, długi rodzinne czy umowy z pracodawcą zawężają zbiór wyborów w sposób, który czyni "żal" nieprecyzyjnym ujęciem. Ten wpis jest odrębny od flee-conflict-zone-vs-stay (przesiedlenie wywołane konfliktem) oraz move-abroad-vs-stay (ogólna relokacja międzynarodowa głównie zamożnych osób); obejmuje on dobrowolną migrację zarobkową z krajów o niższych dochodach, głównie z Azji Południowej i Południowo-Wschodniej, Afryki Subsaharyjskiej oraz Ameryki Łacińskiej do zamożniejszych miejsc docelowych.