Działanie a bezczynność: liczba dla każdego wyboru
Przeprowadzka za granicę vs pozostanie w kraju
Jeśli działasz
Emigracja
6,0%
Jeśli nie działasz
Pozostanie w Polsce
34%
Co najmniej jedna liczba jest oszacowaniem pośrednim, a nie zmierzonym odsetkiem żalu. Sposób wyliczenia każdej liczby opisujemy niżej.
Styl życia
Ostatnio sprawdzono 2026-04-27
Jakość dowodów 4.25/5
Ocena recenzji w ośmiu wymiarach względem
rubryki jakości
. Każdy wymiar oceniony w skali 1–5.
D1 Weryfikacja źródeł
5/5
D2 Autorytet i niezależność źródeł
4/5
D3 Dokładność wskaźnika żalu
3/5
D4 Porównywalność źródeł
3/5
D5 Wzorzec Gilovicha
5/5
D6 Jakość tekstu
5/5
D7 Kompletność zastrzeżeń
5/5
D8 Jakość próby
4/5
Średnia4.25/5
Dane pośrednie: dla tej decyzji co najmniej jedna liczba pochodzi z miary pośredniej, takiej jak skutki, zadowolenie albo zamiar, albo z oszacowania redakcji, a nie z badania pytającego wprost o żal. Opisy obu stron poniżej mówią, jak powstała każda liczba.
Jeśli działasz
Emigracja
6,0%
6% brytyjskich emigrantów mówi, że żałuje decyzji o przeprowadzce za granicę
Brytyjscy obywatele mieszkający za granicą
retrospektywnie, bez stałego horyzontu
Jeśli nie działasz
Pozostanie w Polsce
34%
34% brytyjskich dorosłych, którzy nigdy nie mieszkali za granicą, uważa, że ich kariera byłaby lepsza, gdyby mieszkali (wskaźnik zastępczy, zob. zastrzeżenia)
Dorośli z Wielkiej Brytanii, którzy nie mieszkali ani nie studiowali za granicą przez 6+ miesięcy
retrospektywnie, bez stałego horyzontu
Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)
EmigracjaPozostanie w Polsce
6,0%34%
Powiązane decyzje
Semantycznie podobne decyzje — ten sam obszar, inne kompromisy.
Wśród dorosłych Brytyjczyków, którzy nigdy nie mieszkali za granicą, 34% uważa, że ich perspektywy zawodowe byłyby lepsze, gdyby spędzili jakiś czas za granicą. Wynika to z sondażu British Council / Populus z 2012 roku wśród 2114 dorosłych Brytyjczyków, a wśród osób poniżej 25. roku życia odsetek rośnie do 54%. Ta liczba jest dominującym odsetkiem w tym wpisie.
Po stronie działania raport Currencies Direct British Expat Report 2024, oparty na ankiecie Censuswide wśród 500 obywateli Wielkiej Brytanii mieszkających za granicą, pytał wprost o żal: 6% powiedziało, że żałuje tej decyzji, 37% rzadko żałuje, a 38% nigdy. W mniejszej ankiecie serwisu Best Places in the World to Retire wśród 389 emerytów z USA i Kanady w Ameryce Środkowej zaledwie 3% nie przeprowadziłoby się lub prawdopodobnie nie przeprowadziłoby się ponownie za granicę. Obie liczby są bezpośrednimi lub niemal bezpośrednimi miarami żalu, co jest znaczną poprawą w stosunku do wskaźników zastępczych opartych na odwróconym zadowoleniu, które wcześniej stanowiły podstawę tego wpisu. Odsetek 34% po stronie zaniechania to kontrfaktyczne pytanie o okazje zawodowe, a nie bezpośrednie pytanie o żal z powodu przeprowadzki, ale przynajmniej dotyczy tej samej decyzji życiowej (mieszkania za granicą), a nie żalu z powodu wakacyjnych podróży, który wcześniej stanowił podstawę tej strony. Roese i Summerville (2005) w metaanalizie 11 zbiorów danych o rankingu żalów ustalili, że czas wolny, czyli dziedzina obejmująca podróże i przeprowadzki, odpowiada tylko za 2,5% wszystkich żalów w ciągu życia, daleko za edukacją (32,2%), karierą (22,3%) i życiem uczuciowym (14,8%). Żal z powodu przeprowadzki jest więc realny, ale stosunkowo rzadki jako żal życiowy, który przychodzi pierwszy do głowy.
Różnica 28 punktów jest kierunkowo zgodna z wzorcem czasowym Gilovicha i Medveca: w długoterminowej retrospekcji żal z zaniechania zwykle przeważa nad żalem z działania, bo niewybrane ścieżki zbierają wyobrażone korzyści, a lęki, które zablokowały decyzję, bledną. Główne zastrzeżenie jest takie, że obie strony nadal mierzą różne konstrukty (bezpośredni żal i kontrfaktyczne pytanie o okazje zawodowe) w różnych populacjach (brytyjscy emigranci i Brytyjczycy, którzy się nie przeprowadzili, w 2012 roku). Błąd przeżycia zawyża liczbę po stronie działania: emigranci, którzy wrócili do domu rozczarowani, są nieobecni w próbie. Sponsor ankiety po stronie działania (Currencies Direct, firma wymiany walut) ma interes handlowy w pozytywnym przedstawianiu życia na emigracji. Nie znaleziono ankiety na dużej próbie, która pytałaby osoby niemieszkające za granicą wprost: „czy żałujesz, że nie wyjechałeś za granicę?”. Wniosek kierunkowy, że więcej osób żałuje, że nie wyjechało, niż że wyjechało, jest zgodny z szerszą literaturą o żalu, a obie miary dotyczą teraz przynajmniej tej samej decyzji życiowej, zamiast zestawiać zadowolenie emigrantów z żalem z powodu wakacyjnych podróży.
Źródła: działanie
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
[1]Currencies Direct (survey conducted by Censuswide) — British Expat Report 2024
Badanie pierwotne
6% brytyjskich emigrantów mówi, że żałuje decyzji o wyjeździe za granicę
Cytat
“"38% of British expats say they never regret moving abroad and a further 37% say they rarely regret moving. Just 6% say that they do regret their decision."
”
Dane źródłowe z
2024-10-09
Dostęp
2026-04-27
Obliczenie
Currencies Direct zleciło firmie Censuswide badanie 500 obywateli Wielkiej Brytanii mieszkających za granicą w ramach British Expat Report 2024. Pytanie dotyczyło wprost częstości żalu. 38% odpowiedziało, że nigdy nie żałuje wyjazdu, 37% żałuje rzadko, a tylko 6% powiedziało, że żałuje decyzji. To bezpośredni pomiar żalu, a nie odwrócony wskaźnik zadowolenia. Pozostałe ~19% prawdopodobnie przypada na kategorie pośrednie (np. żałuje czasami). Próba jest ograniczona do brytyjskich emigrantów, co przesuwa ją w stronę zachodnich, anglojęzycznych i względnie zamożnych osób, które się przeprowadziły. Sponsor (Currencies Direct) to firma przelewów walutowych, która ma komercyjny interes w pozytywnym przedstawianiu życia na emigracji.
[2]Next Avenue (reporting Best Places in the World to Retire survey) — What Expat Retirees Say About Retiring Abroad
Źródło referencyjne
79% emerytów na emigracji zrobiłoby to jeszcze raz; tylko 3% by nie zrobiło lub raczej by nie zrobiło
Cytat
“"And if they had to do it all over again, nearly all would. Of the former Americans surveyed, 79 percent said so and another 12 percent said they probably would; 3 percent either wouldn't or probably wouldn't."
”
Aktualny adres (https://www.nextavenue.org/expat-retirees-reveal-how-life-has-turned-out/) przekierowuje już na stronę główną serwisu Next Avenue, więc odnośnik prowadzi do kopii archiwalnej z 2 października 2015 roku; artykuł nosi datę 30 lipca 2015 roku. Best Places in the World to Retire zapytało 389 emigrantów ze Stanów Zjednoczonych i Kanady, mieszkających w Belize, Nikaragui i Panamie. Artykuł zaznacza, że ankieta nie obejmuje osób, którym życie na emigracji tak nie odpowiadało, że wróciły do kraju pochodzenia. Tylko 3% odpowiedziało, że nie wyjechałoby ponownie lub raczej by nie wyjechało; wartość ta jest w zasadzie zgodna z 6% bezpośredniego odsetka żałujących z badania Currencies Direct. Próba jest ograniczona do emerytów w trzech krajach Ameryki Środkowej, którzy wybrali kierunki przyjazne emerytom, więc niski odsetek żałujących prawdopodobnie odzwierciedla efekt selekcji w stronę zadowolonych emigrantów.
Źródła: bezczynność
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
1/2 źródeł niezależnie zweryfikowanych słowo w słowo z podanym źródłem
[1]British Council (survey conducted by Populus) — 1 in 3 'would have a better job' if they'd lived abroad
Źródło referencyjne
34% dorosłych Brytyjczyków, którzy nie mieszkali za granicą, uważa, że ich perspektywy zawodowe byłyby lepsze, gdyby tak było
Cytat
“"79% of UK adults have not lived or studied abroad for 6 months or more. Of those, 34% believe their career prospects would have been improved if they had -- equating to 17 million people."
”
Dane źródłowe z
2012-11-12
Dostęp
2026-04-27
Obliczenie
Populus przeprowadził internetowy sondaż 2 114 dorosłych Brytyjczyków w dniach 5–7 października 2012 roku na zlecenie British Council. 79% nie mieszkało ani nie uczyło się za granicą przez 6 miesięcy lub dłużej. Z tych 79% aż 34% uważało, że ich kariera byłaby lepsza. To wskaźnik zastępczy żalu z utraconych szans zawodowych, a nie bezpośredni pomiar żalu z braku przeprowadzki: pyta o postrzegany wpływ na karierę, a nie o to, czy respondenci żałują decyzji o pozostaniu. Najwięcej żalu wyrazili respondenci poniżej 25. roku życia: 54% uważało, że brak międzynarodowego doświadczenia ich hamował. Nie zidentyfikowano dużego badania na próbie, które pytałoby wprost osoby, które nie wyjechały, „czy żałujesz, że nie wyjechałeś(-aś) za granicę?”.
[2]Personality and Social Psychology Bulletin — What We Regret Most ... and Why
Zweryfikowane
↗ inne wpisy: 9
Recenzowane naukowo
Edukacja (32,2%), kariera (22,3%) i związki uczuciowe (14,8%) to czołowe dziedziny żalu w ciągu życia; czas wolny stanowi 2,5%
Cytat
“"People's biggest regrets are a reflection of where in life they see their largest opportunities; that is, where they see tangible prospects for change, growth, and renewal."
”
Dane źródłowe z
2005-09-01
Dostęp
2026-04-27
Weryfikacja
Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
Obliczenie
Roese i Summerville (2005) przeprowadzili metaanalizę 11 zbiorów danych z rankingami żalu i stwierdzili, że w żalach w ciągu życia dominują edukacja, kariera i związki uczuciowe. Dziedzina czasu wolnego (która obejmowałaby podróże i przeprowadzki) stanowi tylko 2,5% wszystkich wymienionych żalów. Pozwala to umieścić w kontekście wartość po stronie zaniechania: nawet jeśli 34% osób, które nie wyjechały, uważa, że ucierpiała na tym ich kariera, przeprowadzka rzadko jest żalem pierwszego rzędu w ciągu życia w porównaniu z edukacją i związkami uczuciowymi.
Zastrzeżenia
Liczba po stronie działania (6% żalu) pochodzi z bezpośredniego pytania o żal w raporcie Currencies Direct/Censuswide British Expat Report 2024 (n=500), istotne ulepszenie wobec poprzedniego odwróconego wskaźnika zastępczego satysfakcji, ale wciąż ograniczone do brytyjskich emigrantów. Jest to populacja zachodnia, anglojęzyczna, względnie zamożna. Sponsor (Currencies Direct) to firma transferów walutowych z komercyjnym interesem w pozytywnym ramowaniu życia emigracyjnego. Potwierdzające dane z Best Places in the World to Retire (n=389 amerykańskich/kanadyjskich emerytów w Ameryce Środkowej) ustaliły, że tylko 3% nie przeprowadziłoby się ponownie za granicę, choć ta próba jest dalej zawężona do emerytów, którzy wybrali destynacje przyjazne emerytom. Stronniczość przetrwania wpływa na oba źródła: emigranci, którzy już wrócili do domu, są nieobecni w próbach. Liczba po stronie zaniechania (34%) to wskaźnik zastępczy żalu z karierowych szans z sondażu British Council/Populus z 2012 r. (n=2114 dorosłych brytyjskich): uchwytuje przekonanie, że perspektywy karierowe byłyby lepsze z międzynarodowym doświadczeniem, nie bezpośredni żal z decyzji pozostania. Nie znaleziono dużej ankiety pytającej wprost nieprzeprowadzających się „czy żałujesz, że nie przeprowadziłeś się za granicę?”. 28-punktowa luka jest bardziej konserwatywna niż poprzednia 39-punktowa i używa bliższych konstruktów, ale dwie strony nadal mierzą różne rzeczy (bezpośredni żal vs kontrfaktyczność karierowych szans). Kierunkowe ustalenie (żal z zaniechania przewyższający żal z działania) jest spójne z wzorcem czasowym Gilovicha–Medveca obserwowanym w wielu niezależnych zbiorach danych, a obie liczby teraz przynajmniej dotyczą tej samej życiowej decyzji (przeniesienia się za granicę), zamiast porównywać satysfakcję emigrantów z żalem z podróży wakacyjnych.