Działanie a bezczynność: liczba dla każdego wyboru
Praca zdalna vs praca w biurze
Jeśli działasz
Praca zdalna
36%
Jeśli nie działasz
Praca w biurze
63%
Co najmniej jedna liczba jest oszacowaniem pośrednim, a nie zmierzonym odsetkiem żalu. Sposób wyliczenia każdej liczby opisujemy niżej.
Kariera
Ostatnio sprawdzono 2026-04-26
Jakość dowodów 4.25/5
Ocena recenzji w ośmiu wymiarach względem
rubryki jakości
. Każdy wymiar oceniony w skali 1–5.
D1 Weryfikacja źródeł
5/5
D2 Autorytet i niezależność źródeł
4/5
D3 Dokładność wskaźnika żalu
2/5
D4 Porównywalność źródeł
5/5
D5 Wzorzec Gilovicha
5/5
D6 Jakość tekstu
5/5
D7 Kompletność zastrzeżeń
5/5
D8 Jakość próby
3/5
Średnia4.25/5
Dane pośrednie: dla tej decyzji co najmniej jedna liczba pochodzi z miary pośredniej, takiej jak skutki, zadowolenie albo zamiar, albo z oszacowania redakcji, a nie z badania pytającego wprost o żal. Opisy obu stron poniżej mówią, jak powstała każda liczba.
Jeśli działasz
Praca zdalna
36%
≤36% słabo przywiązanych do pracy zdalnej (zastępcza miara retencji Pew, brak bezpośredniego badania żalu)
Amerykańscy pracownicy pracujący z domu przynajmniej część czasu (Pew)
retrospektywnie, bez stałego horyzontu
Jeśli nie działasz
Praca w biurze
63%
63% pracowników biurowych wolałoby pracę zdalną (zastępcza miara preferencji Pew, brak bezpośredniego badania żalu)
Amerykańscy pracownicy, którzy rzadko lub nigdy nie pracują z domu (Pew)
retrospektywnie, bez stałego horyzontu
Liczba dla każdego wyboru (miarę opisano na stronie)
Praca zdalnaPraca w biurze
36%63%
Powiązane decyzje
Semantycznie podobne decyzje — ten sam obszar, inne kompromisy.
Żadna ankieta nie pyta pracowników wprost, czy żałują przejścia na pracę zdalną albo pozostania w biurze, więc najczystszym dostępnym sygnałem jest to, co ludzie deklarują, że wybraliby, gdyby mogli. Styczniowy raport Pew Research Center z 2025 roku wyraźnie przechyla się na stronę biura: 63% pracowników, którzy rzadko lub nigdy nie pracują z domu, mówi, że gdyby mieli wybór, woleliby pracować z domu przez większość czasu lub przez część czasu. W tej samej grupie biurowej 19% wybrałoby pracę z domu przez cały czas, a tylko 17% zdecydowałoby się dalej rzadko lub nigdy nie pracować zdalnie. Pew nie publikuje jednak odpowiadającej liczby „wolałbym biuro” dla osób, które już pracują zdalnie, więc obu stron nie da się porównać na tych samych zasadach. Pew pokazuje natomiast, że pracownicy zdalni są przywiązani do swojej formy pracy: 46% obecnych pracowników zdalnych mówi, że raczej nie zostałoby w pracy, gdyby pracodawca zlikwidował pracę z domu, a mniejszy odsetek, 36%, że raczej by zostało. To najbliższe, co mamy, dolnej granicy żalu po stronie zdalnej. Wzorzec zgadza się z długoterminową dominacją zaniechania opisaną przez Gilovicha i Medvec: trzymanie się biura, gdy istnieje elastyczna alternatywa, zostawia więcej osób z poczuciem, że wybrały inaczej, niż chciały. Wielkości po obu stronach pochodzą jednak z różnych pytań i należy je czytać jako wskazanie kierunku.
Osobna ankieta satysfakcji wskazuje ten sam kierunek, choć nie mierzy żalu. Global Work-Life Survey, przeprowadzone przez Remote, Future Workforce Alliance i IE Business School, wykazało, że 65% pracowników zdalnych jest „niezwykle zadowolonych” z pracy, wobec zaledwie 34% pracowników biurowych. To różnica w zadowoleniu, a nie odsetek żałujących. Wcześniejsza wersja tego wpisu odwracała te wyniki z najwyższej kategorii (każdego, kto nie był „niezwykle zadowolony”, uznawała za żałującego), przez co osoby jedynie „bardzo zadowolone” liczyła jako niezadowolone i zawyżała obie liczby. Te odwrócone wartości (35% i 66%) zostały usunięte.
Głównym zastrzeżeniem jest pomiar. „Wolałbym inną formę pracy” nadal nie jest przeżytym żalem: ktoś zadowolony w biurze, który łagodnie wolałby elastyczność, wchodzi do 63%, więc wskaźnik zastępczy może zawyżać prawdziwy żal. Kierunek jest stabilny w niezależnych ankietach, a bezwzględne wielkości należy czytać jako górne granice. Często cytowana liczba Envoy, że „80% szefów żałuje planów powrotu do biura”, jest tu wyłączona jako wskaźnik na poziomie pracowników, bo mierzy żal kadry kierowniczej co do tego, jak firma przeprowadziła powrót do biura, czyli inną populację i inne zjawisko. Próba Pew to dorośli Amerykanie, a normy dotyczące pracy zdalnej różnią się między krajami.
Źródła: działanie
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
[1]Pew Research Center — Many remote workers say they'd be likely to leave their job if they could no longer work from home
Badanie pierwotne
46% obecnych pracowników zdalnych raczej nie zostałoby w pracy, gdyby zniesiono pracę zdalną; mniejsze 36% mówi, że raczej by zostało
Cytat
“"46% say that if their employer no longer allowed them to work from home, they would be unlikely to stay at their current job. This includes 26% who say they'd be very unlikely to stay. A smaller share (36%) say they'd be likely to stay at their job, with 20% saying they'd be very likely to do so."
”
Dane źródłowe z
2025-01-13
Dostęp
2026-06-30
Obliczenie
Analiza Pew Research Center oparta głównie na 2 315 dorosłych pracujących Amerykanach, z większego badania przeprowadzonego 7–13 października 2024 r. Żadne badanie nie pyta pracowników zdalnych wprost, czy żałują przejścia na pracę zdalną, a Pew nie podaje żadnej liczby dla obecnych pracowników zdalnych, którzy woleliby biuro. (Wcześniejsza wersja tego wpisu pokazywała jako preferencję biura u pracowników zdalnych podawane przez Pew „17% wybrałoby rzadką lub żadną pracę z domu”. Te 17% pochodzi jednak z podgrupy biurowej, czyli osób, które rzadko lub nigdy nie pracują z domu, więc mierzyło zadowolenie pracowników biurowych, a nie żal pracowników zdalnych, i zostało usunięte.) Jedyny poprawnie dobrany sygnał po stronie zdalnej, jaki podaje Pew, to pytanie o retencję. 46% obecnych pracowników zdalnych raczej nie zostałoby w pracy, gdyby pracę z domu zniesiono (silne przywiązanie, niski żal), a mniejsze 36% mówi, że raczej by zostało, czyli zniosłoby utratę pracy zdalnej. Te 36% „raczej zostałoby nawet po zniesieniu pracy z domu” przyjmujemy jako celowo hojną górną granicę słabego przywiązania do pracy zdalnej (wskaźnik zastępczy). Zawyża ona prawdziwy żal, bo wlicza się w nią ktoś zadowolony ze zdalnej, kto mimo to zostałby po przymusowym powrocie do biura. Czytaj ją więc jako pułap, a nie odsetek żałujących. Żadnej liczby nie wyprowadzamy z wyniku zadowolenia.
[2]Remote / Future Workforce Alliance / IE Business School — Remote workers are happier and healthier than in-office counterparts, survey finds
Badanie pierwotne
65% pracowników zdalnych deklarowało, że jest „niezwykle zadowolonych” z pracy, wobec 34% pracowników biurowych (zadowolenie, nie żal)
Cytat
“"In addition, 65% of remote workers said they were “extremely satisfied” with their jobs, compared to just 34% of office-based employees. [...] when asked to rate their happiness level out of 10, 42% of remote workers rated themselves as ‘8’ or above, compared to just 21% of office workers."
”
Aktualny adres (https://remote.com/blog/global-hr/global-work-life-survey) przekierowuje już na stronę główną serwisu Remote, więc odnośnik prowadzi do kopii archiwalnej z 8 września 2025 roku; artykuł nosi datę 5 lutego 2025 roku. Global Work-Life Survey firmy Remote, Future Workforce Alliance i IE Business School, obejmujące 1 000 respondentów z Europy, Ameryki Północnej, Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej. Uwzględniono je wyłącznie jako kontekst zadowolenia: pracownicy zdalni zgłaszają wyraźnie wyższe zadowolenie z pracy niż biurowi. Nie odwracamy odsetka „niezwykle zadowolonych” w odsetek żałujących, bo odpowiedzi poniżej najwyższej kategorii zadowolenia nie są żalem. Główny odsetek strony działania pochodzi ze wskaźnika zastępczego retencji Pew, opisanego wyżej.
Źródła: bezczynność
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
1/2 źródeł niezależnie zweryfikowanych słowo w słowo z podanym źródłem
[1]Pew Research Center — Many remote workers say they'd be likely to leave their job if they could no longer work from home
Zweryfikowane
Badanie pierwotne
63% pracowników, którzy rzadko lub nigdy nie pracują z domu, mówi, że gdyby mogli wybierać, pracowaliby z domu przez większość lub część czasu
Cytat
“"63% of those who rarely or never work from home now say that, if they could choose, they'd work from home most or some of the time. About one-in-five (19%) say they'd choose to work from home all the time, and 17% say they'd opt for rarely or never working from home."
”
Dane źródłowe z
2025-01-13
Dostęp
2026-06-30
Weryfikacja
Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
Obliczenie
Analiza Pew Research Center oparta głównie na 2 315 dorosłych pracujących Amerykanach, z większego badania przeprowadzonego 7–13 października 2024 r. Żadne badanie nie pyta pracowników biurowych wprost, czy żałują, że nie przeszli na pracę zdalną, więc używamy wskaźnika zastępczego opartego na ujawnionej preferencji, który Pew podaje dosłownie: wśród pracowników, którzy rzadko lub nigdy nie pracują z domu, 63% wolałoby pracować z domu przez większość lub część czasu, gdyby mogli wybierać, 19% wybrałoby pracę z domu przez cały czas, a tylko 17% zdecydowałoby się dalej pracować z domu rzadko lub nigdy. To miara preferencji typu „odwróciłbym ten wybór” w podgrupie biurowej, a nie odwrócony wynik zadowolenia.
[2]Remote / Future Workforce Alliance / IE Business School — Remote workers are happier and healthier than in-office counterparts, survey finds
Badanie pierwotne
Tylko 34% pracowników biurowych deklarowało, że jest „niezwykle zadowolonych” z pracy, wobec 65% pracowników zdalnych (zadowolenie, nie żal)
Cytat
“"In addition, 65% of remote workers said they were “extremely satisfied” with their jobs, compared to just 34% of office-based employees. [...] when asked to rate their happiness level out of 10, 42% of remote workers rated themselves as ‘8’ or above, compared to just 21% of office workers."
”
To samo badanie Global Work-Life Survey (aktualny adres https://remote.com/blog/global-hr/global-work-life-survey przekierowuje już na stronę główną serwisu Remote; kopia archiwalna z 8 września 2025 roku; artykuł z 5 lutego 2025 roku). Pracownicy biurowi zgłaszają znacznie niższe zadowolenie z pracy niż zdalni (34% wobec 65% „niezwykle zadowolonych”). Uwzględniono je wyłącznie jako kontekst zadowolenia. Nie odwracamy odsetka 34% w 66% żałujących, bo odpowiedzi poniżej najwyższej kategorii zadowolenia nie są żalem. Główny odsetek strony zaniechania pochodzi ze wskaźnika zastępczego preferencji Pew, opisanego wyżej. (Szeroko cytowana liczba Envoy, że „80% szefów żałuje planów powrotu do biura”, mierzy proceduralny żal kadry kierowniczej co do strategii powrotu do biura w jej firmie, a nie żal poszczególnych pracowników biurowych, więc nie jest tu użyta jako odsetek na poziomie pracowników.)
Zastrzeżenia
Żaden ze wskaźników nie jest bezpośrednią miarą żalu, a obie strony opierają się na różnych zastępczych miarach. Żadne opublikowane badanie nie pyta "czy żałujesz wyboru pracy zdalnej?" ani "czy żałujesz, że nie przeszedłeś na zdalną?". Dla strony biurowej (bezczynności) raport Pew ze stycznia 2025 r. daje czystą, poprawnie dobraną miarę preferencji: 63% pracowników, którzy rzadko lub nigdy nie pracują z domu, przy swobodnym wyborze wolałoby pracować z domu przez większość lub część czasu. Dla strony zdalnej (działania) Pew nie podaje porównywalnej figury "wolałby biuro" dla obecnych pracowników zdalnych; jego "17% wybrałoby rzadką lub żadną pracę z domu" pochodzi z podgrupy biurowej, a nie od pracowników zdalnych, więc nie mierzy żalu z pracy zdalnej i nie jest tu używane. Jedynym poprawnie dobranym sygnałem po stronie zdalnej jest pytanie o retencję. 46% obecnych pracowników zdalnych raczej nie zostałoby w pracy, gdyby zniesiono pracę z domu (silne przywiązanie / niski żal), a mniejsze 36% raczej by zostało. Podajemy to 36% jako celowo hojną górną granicę słabego przywiązania do pracy zdalnej, a nie jako wskaźnik żalu; zawyża ono prawdziwy żal, bo liczy się w nim ktoś zadowolony ze zdalnej, kto i tak tolerowałby powrót do biura. Ponieważ miara po stronie działania jest raczej pułapem niż porównywalną miarą preferencji, różnicę −0,27 między obiema stronami należy odczytywać jako kierunkową, nie precyzyjną. Wcześniejsza wersja tego wpisu odwracała procenty "skrajnie zadowolonych" z badania na wskaźniki żalu (35% i 66%); to łączyło umiarkowane zadowolenie z żalem i zostało usunięte. Badanie zadowolenia Remote/IE Business School zachowano jedynie jako kontekst (pracownicy zdalni zgłaszają wyższe zadowolenie niż biurowi) i było ono przeprowadzone przez firmę o komercyjnym interesie w upowszechnianiu pracy zdalnej, co wprowadza potencjalny błąd ujęcia i doboru próby. Często cytowana figura Envoy "80% szefów żałuje planów powrotu do biura" mierzy proceduralny żal kadry zarządzającej co do strategii RTO ich firmy (inna populacja i inne zjawisko), więc nie jest używana jako wskaźnik żalu z biura na poziomie pracownika. Dane Pew dotyczą dorosłych Amerykanów; międzynarodowe normy pracy zdalnej się różnią.