Jakość dowodów 4.88/5
Ocena recenzji w ośmiu wymiarach względem rubryki jakości . Każdy wymiar oceniony w skali 1–5.
- D1 Zakotwiczenie w źródłach
- 5/5
- D2 Autorytet źródeł
- 5/5
- D3 Arytmetyka
- 5/5
- D4 Niepewność
- 4/5
- D5 Zakres
- 5/5
- D6 Tekst
- 5/5
- D7 Uczciwość co do percepcji
- 5/5
- D8 Kompletność zastrzeżeń
- 5/5
● twoje czynniki — kliknij to ryzyko ▾ aby ujawnić
- Twoje czynniki
≈ Tak samo prawdopodobne jak
Postrzegane
Ludowy model ryzyka wysokich obcasów jest przewlekły i kosmetyczny: haluksy, nerwiak Mortona, obolały dolny odcinek pleców, ewentualnie kiedyś podolog. Ostre obrażenie na poziomie wizyty w szpitalu podczas jednego wieczoru na mieście nie jest tym, co większość osób noszących obcasy świadomie waży. Kobiety, które regularnie noszą obcasy, niemal wszystkie kiedyś skręciły kostkę lub otarły piętę i policzyły to jako otarcie się o wypadek. Nie ma dobrego badania ankietowego izolującego postrzegane prawdopodobieństwo wizyty na SOR-ze konkretnie przypisywalnej obcasom, więc oznaczamy to jako intuicję redakcyjną. Interesującą właściwością tego lęku jest to, że ostry wskaźnik jest z grubsza tym, co przewidywałby wskaźnik przewlekłego bólu stóp, gdyby założyć, że mała część złych kroków dociera na SOR, ale bardzo niewiele osób noszących obcasy nosi to w głowie jako nagłówkowe ryzyko.
Szacunek przybliżony: Większość osób noszących obcasy szacowałaby ryzyko wizyty na SOR w ciągu życia znacznie poniżej 1 na 1000
Źródło: intuicja redakcyjna, bez badania
Rzeczywiste
~16 000 wizyt na SOR rocznie wśród ~50 milionów kobiet w USA regularnie noszących obcasy (~1 na 3100/rok)
dorosłe kobiety w USA regularnie noszące buty na wysokim obcasie
Śr. spotkań w życiu: ~59 (1/yr × 59 yr)
Pokaż obliczenia
Wartość dotyczy ryzyka w ciągu życia dla podgrupy: dorosłe Amerykanki, które regularnie noszą buty na wysokich obcasach, przez około 40-letnie okno noszenia obcasów (mniej więcej od 18. do 58. roku życia). Punkt wyjścia to roczna liczba około 16 000 wizyt na szpitalnym oddziale ratunkowym przypisanych urazom związanym z wysokimi obcasami (Cohen 2022, średnia przedpandemiczna z lat 2016–2019 dla kobiet w wieku 15–69 lat) oraz grupa osób noszących obcasy w USA licząca około 50 mln (około 130 mln dorosłych Amerykanek razy szacunek APMA z 2014 roku, że mniej więcej 49 procent nosi obcasy, zaokrąglony w dół, bo „noszenie” nie zostało zdefiniowane przez częstotliwość). Roczne ryzyko na osobę noszącą wynosi więc mniej więcej 1 na 3 125. Skumulowane przez 40 lat: 1 minus (1 minus 1/3125) do potęgi 40 daje około 0,0127, czyli około 1 na 79. Przedział niepewności jest szeroki z obu stron, ponieważ (a) odsetek osób noszących obcasy pochodzi z jednego badania ankietowego stowarzyszenia branżowego bez podziału według częstotliwości, a (b) filtr narracji w NEISS jest znany z niedoszacowania: wiele skręceń spowodowanych obcasami nie wspomina o obcasach w opisie w karcie. Główną liczbę należy więc czytać raczej jako dolną granicę „ostrego urazu przypisanego obcasom, na tyle poważnego, że wymagał opieki medycznej”, a nie jako pełne obciążenie.
Zastrzeżenia: Trzy strukturalne niepewności sprawiają, że liczba w tym wpisie jest dolną grani…
Trzy strukturalne niepewności sprawiają, że liczba w tym wpisie jest dolną granicą. Po pierwsze, filtr narracyjny NEISS, który daje wartość 16 000 rocznie, wychwytuje tylko wizyty na SOR, w których opis z karty wypisu lub segregacji medycznej wprost wymienia „wysoki obcas” lub bliski synonim. Skręcenia spowodowane obcasami, lecz zakodowane jedynie jako „upadek” czy „uraz kostki”, są pomijane. Po drugie, populacja osób noszących obcasy, wynosząca około 50 milionów, opiera się na jednym badaniu APMA z 2014 roku, które nie odróżnia osób noszących je codziennie od kobiet mających parę zakładaną dwa razy w roku; prawdziwy mianownik populacji „narażonej” może być o połowę mniejszy, w którym to przypadku wskaźnik na osobę noszącą (i skumulowana wartość dla całego życia) jest z grubsza dwukrotnie wyższy. Po trzecie, „wysoki obcas” jest sam w sobie szeroką kategorią. Szpilka, słupek czy czółenko na 2-calowym obcasie mają znacząco różne wskaźniki upadków i skręceń, ale żaden krajowy system nadzoru ich nie rozdziela. Nagłówek najlepiej odczytywać jako „jakikolwiek ostry uraz przypisany butowi na wysokim obcasie i na tyle poważny, by wymagać pomocy medycznej”, a nie jako pełne obciążenie związanymi z obcasami dolegliwościami układu mięśniowo-szkieletowego, które obejmuje przewlekły ból stóp, nerwiaka Mortona i operacje haluksów, czego ta strona nie ujmuje. Wartość skumulowana pomija także znacznie większą liczbę upadków, które zdarzają się w obcasach, ale są zgłaszane po prostu jako upadki. Rozbieżność między lękiem a danymi działa tu w przeciwnym kierunku niż w wielu wpisach na tej stronie: główna liczba dla ostrych urazów (~1 na 80 wizyt na SOR w ciągu życia) jest wyższy, niż większość osób noszących obcasy by przypuszczała, podczas gdy katastrofalna wersja tego lęku (upadek z obcasa powodujący poważny uraz głowy lub śmierć) jest naprawdę rzadka.
Jak zmienia się ryzyko
Główna wartość uśrednia bardzo różne sytuacje. Oto jak prawdopodobieństwo zmienia się w zależności od scenariusza lub kontekstu:
1 na 3125
Liczba Cohen 2022 sprzed pandemii: ~16 000 wizyt na SOR / ~50 mln osób noszących obcasy. Mniej więcej 1 na 3 100 rocznie. W 2020 roku, w warunkach pandemii, spada do około 1 na 8 000 rocznie.
1 na 1250
Moore 2015 podaje w tej grupie wiekowej 18,38 na 100 000 kobiet, mniej więcej 2,5x średniej dla wszystkich kobiet. Noszenie obcasów skupia się w tej grupie, a wskaźnik skaluje się odpowiednio.
1 na 10 000
Szacunek rzędu wielkości. Moore 2015 pokazuje stromy spadek z wiekiem po 40. roku życia; noszenie obcasów gwałtownie maleje, a wraz z nim wskaźnik bezwzględny. Populacja narażona jest znacznie mniejsza, więc ryzyko na osobę noszącą obcasy nie spada o ten sam czynnik.
1 na 79 · 1,3%
Główna liczba dla podgrupy w ciągu życia: około 1 na 80 kobiet regularnie noszących obcasy w dorosłym życiu przynajmniej raz trafi na SOR z urazem przypisywanym obcasom.
Długość i odcień paska porządkują te scenariusze względem siebie, a nie wobec innych zagrożeń. Dokładne prawdopodobieństwa podano obok każdego z nich.
Powiązane ryzyka
Inne ryzyka o podobnej tematyce — do odkrywania powiązanych obaw.
Zanieczyszczenie powietrza
Jakie jest prawdopodobieństwo przedwczesnej śmierci z powodu zanieczyszczenia powietrza?
Uzależnienie od benzodiazepin
Jakie jest prawdopodobieństwo rozwinięcia uzależnienia od benzodiazepin po standardowej receptie?
Ryzyko oddania szpiku
Jakie jest prawdopodobieństwo poważnych powikłań po oddaniu szpiku kostnego?
Toksoplazmoza z kuwety kota
Jakie jest ryzyko zakażenia toksoplazmą podczas czyszczenia kuwety kota?
Schyłkowa choroba nerek
Jakie jest prawdopodobieństwo wystąpienia w ciągu życia schyłkowej choroby nerek wymagającej dializy lub przeszczepienia?
Wybierz rywala
Użyteczna liczba to ta na rok noszenia obcasów, a nie sama liczba główna dla całego życia. Amerykanka, która regularnie nosi obcasy, ma w przybliżeniu 1 na 3 100 szans rocznie na wizytę na izbie przyjęć przypisaną jej obuwiu, około 16 000 takich wizyt rocznie wśród mniej więcej 50 milionów Amerykanek noszących obcasy, zgodnie z rozszerzeniem Cohena (2022) serii NEISS Moore’a (2015). Skumulowane przez 40-letnie dorosłe życie z obcasami daje to około 1 na 80. Szczytowa grupa wiekowa to 20–29 lat ze wskaźnikiem mniej więcej 2,5 raza wyższym od średniej, w której wysokość obcasa, częstotliwość noszenia i konteksty ryzyka (kluby, wesela, nieznane miejsca) nakładają się na siebie. Większość urazów to skręcenia i naciągnięcia stopy i kostki, a około jeden na pięć to złamania.
To, co jest interesujące w tym strachu, to kierunek przepaści między tym, co postrzegane, a tym, co rzeczywiste. Przewlekłe, kosmetyczne szkody obcasów (haluksy, ból pleców, wizyty u podologa) to wersja, którą większość noszących ma w głowie, i są one dobrze rozumiane. Ostre, szpitalne szkody są mniej widoczne: większość kobiet w pewnym momencie skręciła kostkę w obcasach i policzyła to jako bliskie zdarzenie, a nie jako górny ogon tego samego rozkładu, który produkuje 16 000 wizyt na izbie przyjęć rocznie. Seria Moore’a udokumentowała również, że wskaźnik mniej więcej podwoił się między 2002 a 2012 rokiem, w okresie, w którym ani populacja dorosłych Amerykanek, ani odsetek kobiet noszących obcasy w sposób oczywisty nie podwoiły się. Najprawdopodobniej to połączenie powrotu mody na wyższe obcasy i bardziej uważnego kodowania w wartowniczych szpitalach NEISS.
Liczba nagłówkowa jest znacząco heterogeniczna. Codzienna nosicielka obcasów w pracy zgodnie z firmowym dress code’em kumuluje mniej więcej pięciokrotną ekspozycję w porównaniu z osobą noszącą obcasy okazjonalnie, a wskaźnik roczny skaluje się z ekspozycją w przybliżeniu liniowo. Alkohol istotnie zwiększa ryzyko przy pojedynczym noszeniu obcasów: narracja NEISS często sygnalizuje wieczorne imprezy, mimo że system nadzoru nie koduje stanu nietrzeźwości bezpośrednio. Po około 50. roku życia zarówno odsetek kobiet noszących obcasy, jak i bezwzględny wskaźnik wizyt na izbie przyjęć gwałtownie spadają, choć śmiertelność po upadku z obcasów rośnie z wiekiem zgodnie z szerszą literaturą upadków geriatrycznych. A sama liczba jest najlepiej rozumiana jako dolna granica: NEISS rejestruje tylko urazy, których karta wypisu wymienia obuwie, a znacząca część skręceń i upadków przypisywanych obcasom trafia na izbę przyjęć zakodowana jedynie jako „upadek” lub „uraz kostki”.
Powiązane ciekawostki
Wizyta na ostrym dyżurze po urazie na wysokich obcasach to około 1 na 80 w ciągu 40-letniej kariery noszenia obcasów u Amerykanki, za czym stoi około 16 000 wizyt na SOR rocznie. To głównie skręcone i złamane kostki po potknięciu, a nie katastrofy, do których gatunek zachęca.
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
4/4 źródeł niezależnie zweryfikowanych słowo w słowo z podanym źródłem
-
[1] Journal of Foot and Ankle Surgery (Moore JX, Lambert B, Jenkins GP, McGwin G Jr) — Epidemiology of High-Heel Shoe Injuries in U.S. Women: 2002 to 2012 Zweryfikowane
Epidemiology of High-Heel Shoe Injuries in U.S. Women: 2002 to 2012- Statystyka
123 355 szacowanych wizyt na SOR w ciągu 11 lat (2002–2012); ogólny wskaźnik 7,32 na 100 000 kobiet (95% CI 7,08–7,56); wskaźnik mniej więcej się podwoił w badanym okresie; najwyższy w wieku 20–29 lat, 18,38 na 100 000, w wieku 30–39 lat, 11,07 na 100 000; większość urazów to skręcenia i naciągnięcia stopy lub kostki- Cytat
“"A total of 3294 injuries, representing an estimated 123,355 high-heel-related injuries, were treated in emergency departments within the United States from 2002 to 2012. The overall rate of high-heel-related injuries for the study was 7.32 per 100,000 females (95% confidence interval 7.08 to 7.56). The injury rate was greatest for young adult females, with the greatest rates observed for those aged 20 to 29 years (18.38 per 100,000 females) and those aged 30 to 39 years (11.07 per 100,000 females). The results from the present study suggest that high-heel-related injuries have nearly doubled during the 11-year period from 2002 to 2012. Injuries from high heels are differential by body region, with most injuries occurring as sprains and strains to the foot and ankle." ”
- Dane źródłowe z
- 2015-07-01
- Dostęp
- 2026-05-28 · kopia archiwalna
- Weryfikacja
- Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
- Obliczenie
- Moore i in. to podstawowe dane epidemiologiczne o ostrych urazach związanych z wysokimi obcasami w USA, oparta na przeszukaniu opisów NEISS w 100 sentinelowych oddziałach ratunkowych w USA w latach 2002–2012. Na dwóch liczbach opiera się ta strona: wieloletni wskaźnik dla wszystkich kobiet, 7,32 na 100 000 (użyty jako dolna granica zakresu rocznego na kobietę, a nie wskaźnik na osobę noszącą obcasy), oraz podział na wiek (wiek 20–29 lat przy wskaźniku 2,5 raza wyższym od średniej), na którym opierają się czynniki osobiste poniżej. Średnia roczna z tej pracy, 123 355 / 11 = ~11 200 wizyt na SOR rocznie, jest *niższa* niż liczba Cohen 2022 za lata 2016–2019 (~16 000), ponieważ w oknie Moore wskaźnik rósł. Główne obliczenie używa nowszej wartości bazowej Cohen, a starsza liczba Moore wyznacza dolną granicę przedziału niepewności.
- Niezależność
- Zarówno Moore 2015, jak i Cohen 2022 korzystają z tego samego krajowego systemu nadzoru NEISS, więc ich metody są skorelowane, a pomiary nie są w pełni niezależne. Cytowane razem, bo obejmują niezachodzące na siebie okresy (2002–2012 i 2016–2020), a Cohen wprost przedłuża serię Moore.
-
[2] Social Determinants of Health (Cohen PN, University of Maryland) — Pandemic-related decline in injuries related to women wearing high-heeled shoes: Analysis of U.S. data for 2016 to 2020 Zweryfikowane
Pandemic-related decline in injuries related to women wearing high-heeled shoes: Analysis of U.S. data for 2016 to 2020- Statystyka
Wartość bazowa z lat 2016–2019: około 16 000 wizyt na SOR rocznie wśród kobiet w USA w wieku 15–69 lat; w 2020 roku spadek do 6 290 wizyt (5,40 na 100 000, 95% CI 3,95–6,86) po lockdownach związanych z COVID; bez istotnej zmiany udziału złamań ani udziału przyjęć do szpitala- Cytat
“"In 2020 there were an estimated 6,290 high-heel related emergency department visits involving women ages 15-69, down from 16,000 per year in 2016-2019. There were 5.40 HHSRIs per 100,000 women ages 15-69 in 2020 (CI: 3.95 to 6.86), significantly below the peak in 2017." ”
- Dane źródłowe z
- 2022-01-01
- Dostęp
- 2026-05-28 · kopia archiwalna
- Weryfikacja
- Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
- Obliczenie
- Cohen 2022 daje najnowszą wartość bazową sprzed pandemii (~16 000 wizyt na SOR rocznie), którą stosujemy jako licznik w głównym obliczeniu. Liczba z pandemicznego 2020 roku (6 290) jest pouczająca, ale zaniżona przez zmianę zachowań: większość kobiet nie dojeżdżała w 2020 roku w obcasach i nie traktujemy tego roku jako reprezentatywnego dla mianownika. 16 000 / 50 mln kobiet noszących obcasy daje mniej więcej 1 na 3 125 rocznie, co po złożeniu przez 40 lat daje około 1 na 79. Jeśli 16 000 sprzed pandemii zastąpić starszą wartością Moore, 11 000 (nadal w tej samej serii NEISS), wskaźnik roczny wynosi 1 na 4 545, a skumulowany przez 40 lat około 1 na 113. To dolny kraniec naszego przedziału niepewności.
- Niezależność
- Ma ten sam szkielet nadzoru NEISS co Moore 2015. Należy je traktować jako rozszerzenie czasowe i metodologiczną kontrolę krzyżową, a nie niezależny pomiar.
-
[3] American Podiatric Medical Association (APMA), via PR Newswire — New Study Shows High Heels are Biggest Culprit of Female Foot Pain Zweryfikowane
New Study Shows High Heels are Biggest Culprit of Female Foot Pain- Statystyka
Prawie połowa dorosłych kobiet w USA (49 procent) nosi buty na wysokim obcasie; 71 procent noszących obcasy zgłasza, że buty ranią im stopy; ankieta wśród 1 000 dorosłych w USA w wieku 18 lat i starszych (2014)- Cytat
“"The study, which surveyed 1,000 US adults ages 18 and older, revealed that nearly half of all women (49 percent) wear high heels, even though the majority of heel wearers (71 percent) complain these shoes hurt their feet." ”
- Dane źródłowe z
- 2014-05-19
- Dostęp
- 2026-05-28 · kopia archiwalna
- Weryfikacja
- Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
- Obliczenie
- Ankieta APMA jest kotwicą mianownika dla obliczenia na osobę noszącą obcasy: około 130 mln dorosłych kobiet w USA razy 49 procent to mniej więcej 64 mln osób noszących obcasy. W głównym obliczeniu zaokrąglamy w dół do 50 mln, ponieważ „nosi wysokie obcasy” w ankiecie APMA nie jest zoperacjonalizowane według częstości: respondentka, która ma obcasy i zakłada je dwa razy w roku, odpowiada „tak”, a nie jest to właściwie populacja, z której należy budować mianownik rocznych wizyt na SOR. Zakres częstości 30–50 procent przekłada się wprost na przedział niepewności: przy częstości 30 procent roczny wskaźnik na osobę noszącą obcasy wyniósłby mniej więcej 1 na 2 400, co daje 40-letnią wartość skumulowaną około 1 na 60 (górny kraniec przedziału).
- Niezależność
- Niezależna od NEISS: inny projekt badania, inne pytanie, inna populacja. Ankieta stowarzyszenia branżowego jest najsłabsza z trzech źródeł pod względem metody, ale nie istnieje recenzowane badanie rozpowszechnienia noszenia obcasów z podziałem według częstotliwości.
-
[4] Sports Medicine (Doherty C, Delahunt E, Caulfield B, Hertel J, Ryan J, Bleakley C) — The Incidence and Prevalence of Ankle Sprain Injury: A Systematic Review and Meta-Analysis of Prospective Epidemiological Studies Zweryfikowane
The Incidence and Prevalence of Ankle Sprain Injury: A Systematic Review and Meta-Analysis of Prospective Epidemiological Studies- Statystyka
Zbiorcza zapadalność na skręcenie kostki 13,6 na 1 000 ekspozycji u kobiet wobec 6,94 na 1 000 u mężczyzn w badaniach prospektywnych; skręcenie kostki to jeden z najczęstszych urazów układu mięśniowo-szkieletowego- Cytat
“"The main findings of the meta-analysis demonstrated a higher incidence of ankle sprain in females compared with males (13.6 vs 6.94 per 1,000 exposures), in children compared with adolescents (2.85 vs 1.94 per 1,000 exposures) and adolescents compared with adults (1.94 vs 0.72 per 1,000 exposures)." ”
- Dane źródłowe z
- 2014-01-01
- Dostęp
- 2026-05-28 · kopia archiwalna
- Weryfikacja
- Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
- Obliczenie
- Doherty i in. to nie badanie o wysokich obcasach, lecz metaanalityczne tło, czyli stosunek wskaźników skręceń kostki u kobiet i mężczyzn (mniej więcej 2x). Użyte tu wyłącznie jako kontekst dla czynników osobistych i by podkreślić, że liczba wizyt na SOR przypisywanych obcasom to jeden wycinek znacznie większego obciążenia skręceniami kostki u kobiet: większość skręceń, także część spowodowanych przez obcasy, w ogóle nie trafia na SOR. Z tego źródła nie wyprowadzamy żadnej głównej liczby.
- Niezależność
- Niezależne od NEISS i od ankiety APMA. Przywołane jako kontekst metodologiczny, a nie jako pomiar wskaźnika na osobę noszącą obcasy.







