Jakość dowodów 3.88/5
Ocena recenzji w ośmiu wymiarach względem rubryki jakości . Każdy wymiar oceniony w skali 1–5.
- D1 Zakotwiczenie w źródłach
- 3/5
- D2 Autorytet źródeł
- 4/5
- D3 Arytmetyka
- 4/5
- D4 Niepewność
- 4/5
- D5 Zakres
- 4/5
- D6 Tekst
- 4/5
- D7 Uczciwość co do percepcji
- 4/5
- D8 Kompletność zastrzeżeń
- 4/5
● twoje czynniki — kliknij to ryzyko ▾ aby ujawnić
- Twoje czynniki
≈ Tak samo prawdopodobne jak
Postrzegane
Turbulencja to jedno z najbardziej odczuwalnych trzewnie doświadczeń w lotnictwie komercyjnym: samolot opada, pasażerowie wzdychają, schowki nad głową grzechoczą, a pierwotne poczucie spadania przejmuje kontrolę. Ponieważ każdy częsty pasażer poczuł umiarkowaną turbulencję przynajmniej raz, a ciężkie zdarzenia turbulencyjne generują dramatyczne relacje w mediach (lot Singapore Airlines 321 w 2024 roku zabił jednego pasażera i ranił dziesiątki), postrzegane ryzyko poważnego zranienia przez turbulencję jest znacznie wyższe niż wskazują dane. Żadne samodzielne badanie nie wyodrębnia „lęku przed zranieniem od turbulencji” z szerszego lęku przed lataniem, więc percepcję oznaczono tu jako intuicję redakcyjną opartą na danych Chapmana o lęku przed lataniem oraz na nadmiernej medialnej widoczności zdarzeń turbulencyjnych.
Szacunek przybliżony: większość ludzi spodziewa się, że obrażenia od turbulencji są częste, być może 1 na 100 000 lotów
Źródło: intuicja redakcyjna, bez badania
Rzeczywiste
~1 na 15 000 000 na lot pasażerski
pasażerowie amerykańskiego lotnictwa komercyjnego (rejsy regularne Part 121)
Pokaż obliczenia
Wychodząc z około 9 poważnych urazów od turbulencji rocznie zgłaszanych do NTSB przy mniej więcej 900 milionach lotów pasażerskich w USA (liczba wejść na pokład według BTS), uzyskujemy prawdopodobieństwo na jeden lot około 1 na 100 milionów dla podzbioru zgłaszanego do NTSB. Próg NTSB dla „wypadku” wyklucza jednak wiele urazów od turbulencji, które są leczone w szpitalach, ale nie powodują formalnego zgłoszenia wypadku. FAA historycznie podawała około 30–60 poważnych urazów od turbulencji rocznie u przewoźników amerykańskich, co daje częstość na lot mniej więcej 1 na 15–30 milionów. Jako ostrożny szacunek punktowy przyjmujemy 1 na 15 milionów. Po normalizacji: 2,2 lotu rocznie x 59 pozostałych lat dorosłości x (1/15 000 000) ≈ 8,7 x 10^-6, czyli mniej więcej 1 na 115 000 w ciągu życia. Jest to w istocie rzadsze na jeden lot niż częstość śmiertelnej katastrofy na jedno wejście na pokład (~1 na 13,7 miliona według analizy Barnetta z MIT).
Zastrzeżenia: Nagłówkowa liczba silnie zależy od tego, co liczy się jako „poważne obrażenie”. …
Nagłówkowa liczba silnie zależy od tego, co liczy się jako „poważne obrażenie”. Definicja NTSB (hospitalizacja powyżej 48 godzin, złamanie kości inne niż zwykłe złamanie palca u ręki/nogi/nosa itd.) jest surowa, więc wywodzący się z NTSB szacunek ~9 rocznie to dolna granica. Szerszy szacunek FAA na poziomie 30-60 rocznie obejmuje obrażenia spełniające mniej rygorystyczny próg. Żadna z tych liczb nie obejmuje wielu pasażerów doznających bolesnych, ale niepodlegających zgłoszeniu obrażeń (siniaki, skręcenia, epizody lęku), które nigdy nie trafiają do bazy bezpieczeństwa. Mianownik przeliczenia na lot opiera się na liczbie wejść na pokład wg systemu BTS (~900 milionów rocznie dla US Part 121), która liczy każde wejście na pokład jako jeden lot; trasa z przesiadką liczy się jako dwa loty i dwie ekspozycje. Prognozuje się, że zmiana klimatu zwiększy częstość turbulencji w czystym powietrzu o 2-3x w ciągu 21. wieku, co przesunęłoby wskaźnik w górę, ale nawet wzrost 3x pozostawiłby prawdopodobieństwo poważnego obrażenia na lot znacznie poniżej 1 na milion. Liczby różnią się w zależności od okna badawczego i definicji. Badanie bezpieczeństwa NTSB z 2021 (SS2101, obejmujące 2009-2018) wykazało, że turbulencje były zaangażowane w 38 procent wypadków przewoźników lotniczych Part 121 i że personel pokładowy stanowił 79 procent wszystkich poważnie rannych osób na pokładzie, a jego centralny wniosek strukturalny jest taki, że ciężar poważnych obrażeń spada na stojącą, nieprzypiętą załogę, a nie na przypiętych pasażerów. Łączne liczby poważnych obrażeń pochodzą z FAA, nie z SS2101: FAA odnotowała 163 poważne obrażenia od turbulencji u przewoźników z USA w latach 2009-2022 (146 w latach 2009-2021, w podziale z grubsza 116 członków załogi do 30 pasażerów), podczas gdy nakładająca się analiza wypadków NTSB Shekhara i Ruskina z lat 2008-2023 naliczyła 143 poważne obrażenia. Liczby te różnią się z powodu reguł uwzględniania załogi i okresów raportowania, a nie dlatego że wskaźnik jest kwestionowany. Osobne zestawienie FAA z 2024 odnotowało 23 poważne obrażenia od turbulencji, 20 z nich u załogi lotniczej, co ponownie potwierdza, że ciężar spada w przeważającej mierze na stojącą, nieprzypiętą załogę kabinową, a nie na przypiętych pasażerów. Własna tabela FAA oparta na danych NTSB sumuje się obecnie do 207 poważnych obrażeń od turbulencji u przewoźników US Part 121 w pełnym oknie 2009-2024 (40 pasażerów i 166 członków załogi), około 13 rocznie, przy czym załoga stanowi z grubsza 80 procent, potwierdzając zachowawczą główną liczbę na lot (około 1 na 70 milionów na lot przy tym łącznym wskaźniku), a nie go podnosząc. Co do trendu, Prosser, Williams, Harrison i Marlton (2023, Geophysical Research Letters) zmierzyli zrealizowany wzrost o 55 procent silnych turbulencji w czystym powietrzu nad Północnym Atlantykiem między 1979 a 2020 (17,7 do 27,4 godzin rocznie), przypisany zwiększonemu ścinaniu wiatru w prądzie strumieniowym, przy modelowaniu prognozującym co najmniej podwojenie do lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych tego wieku przy wysokich emisjach. Wcześniejsza prognoza Storera, Williamsa i Joshiego (2017, Geophysical Research Letters) jest bardziej szczegółowa regionalnie: przy podwojonym CO2 (mniej więcej 2050-2080) silne turbulencje w czystym powietrzu stają się o około 180 procent częstsze nad Północnym Atlantykiem, 110 procent nad Ameryką Północną i 160 procent nad Europą. To przesuwa ekspozycję (a zatem nagłówkowy wskaźnik i jego niepewność) w górę w czasie, ale dzisiejsze prawdopodobieństwo na lot dla przypiętego pasażera pozostaje znacznie poniżej 1 na milion.
Jak zmienia się ryzyko
Główna wartość uśrednia bardzo różne sytuacje. Oto jak prawdopodobieństwo zmienia się w zależności od scenariusza lub kontekstu:
1 na 100 000 000
Szacunek punktowy na podstawie danych NTSB Shekhara i Ruskina: 143 poważne obrażenia przy ~14,4 mld lotów pasażerskich (2008–2023). To dolna granica zgłaszana do NTSB; prawdziwy wskaźnik jest wyższy.
1 na 14 992 504
Przy historycznie przywoływanych przez FAA ~30–60 poważnych obrażeniach rocznie i ~900 mln rocznych wejść na pokład wychodzi 1 na 15–30 milionów lotów. Jako zachowawczą główną liczbę przyjmujemy 1 na 15 milionów.
1 na 1 000 000
Oszacowanie rzędu wielkości. Praktycznie wszystkie poważne obrażenia po turbulencjach dotyczą osób z niezapiętymi pasami. Wśród ~10 procent czasu lotu, gdy pasażerowie mogą mieć pasy odpięte, ryzyko warunkowe jest mniej więcej 10–15 razy wyższe niż średnia w populacji.
1 na 1 000 000 000
Praktycznie pomijalne. Prawidłowo zapięty pas eliminuje niemal całe ryzyko obrażeń po turbulencjach u pasażerów siedzących. Ryzyko resztkowe wynika z ekstremalnie silnych turbulencji, które powodują tępy uraz mimo zapiętego pasa, a to zdarza się niezwykle rzadko.
Długość i odcień paska porządkują te scenariusze względem siebie, a nie wobec innych zagrożeń. Dokładne prawdopodobieństwa podano obok każdego z nich.
Powiązane ryzyka
Inne ryzyka o podobnej tematyce — do odkrywania powiązanych obaw.
Katastrofa lotnicza (samolot)
Jakie jest prawdopodobieństwo śmierci w katastrofie samolotowej?
Kolizja „o włos” na pasie
Jakie jest prawdopodobieństwo, że twój lot będzie uczestnikiem poważnej kolizji „o włos” na pasie startowym?
Wypadek z winy kierowcy
Jakie jest prawdopodobieństwo spowodowania wypadku z obrażeniami jako kierowca winny kolizji?
Wybierz rywala
Prawdopodobieństwo poważnego urazu od turbulencji w przeliczeniu na lot mieści się gdzieś między 1 na 15 milionów a 1 na 100 milionów, zależnie od tego, jak ściśle definiuje się „poważny” i czy liczy się tylko wypadki zgłoszone do NTSB, czy szerszą ewidencję FAA. Analiza rejestrów NTSB autorstwa Shekhara i Ruskina (2025) wykazała 143 poważne urazy w 136 wypadkach związanych z turbulencjami na amerykańskich lotach komercyjnych w ciągu 16 lat, z grubsza 9 rocznie wśród jakichś 900 milionów rocznych lotów pasażerskich. To sprawia, że poważny uraz od turbulencji jest rzadszy w przeliczeniu na lot niż śmierć w katastrofie, która wynosi około 1 na 13,7 miliona na jedno wejście na pokład. Strach przed turbulencjami nie jest strachem przed rzeczywistym ryzykiem; jest strachem przed doznaniem.
To, co czyni turbulencje tak skutecznymi w wywoływaniu strachu, to fakt, że pomostują lukę między „doświadczonym” a „niebezpiecznym” w sposób, w jaki niemal żadne inne zdarzenie lotnicze tego nie robi. Niemal każdy pasażer odczuł umiarkowane turbulencje. Bardzo niewielu odczuło ten ciężki rodzaj, który faktycznie rzuca nieprzypięte ciała pod sufit. Błąd poznawczy polega na traktowaniu tego pierwszego jako dowodu na to drugie. Ekstrapoluje się od podskoków i grzechoczących schowków nad głową do nagłówka o Singapore Airlines, w którym zginął pasażer. Bazowa częstość napotkania turbulencji na tyle silnych, by zranić przypiętego, siedzącego pasażera, jest tak niska, że nie zaznacza się w istotny sposób w danych epidemiologicznych.
Historia pasa bezpieczeństwa jest wyjątkowo klarowna. Tvaryanas wykazał, że nieprzypięci członkowie załogi kabinowej odpowiadali za przytłaczającą większość poważnych urazów od turbulencji w danych NTSB z lat 1992–2001; aktualizacja Shekhara i Ruskina za lata 2008–2023 wykazała, że personel pokładowy był zaangażowany w 92,6 procent wypadków związanych z turbulencjami. Najczęstsze urazy (złamania kostki, złamania nogi, złamania kręgosłupa) to urazy od bycia rzuconym, a nie od potrząsania w pozycji siedzącej. Luźno zapięty pas bezpieczeństwa w pozycji siedzącej eliminuje zasadniczo całe ryzyko. Modele klimatyczne przewidują, że turbulencje w czystym powietrzu wzrosną 2–3× w tym stuleciu, co sprawi, że loty będą bardziej wyboiste, ale „bardziej wyboiste” i „bardziej niebezpieczne dla przypiętych pasażerów” to nie to samo twierdzenie.
Powiązane ciekawostki
Poważna kontuzja od turbulencji zdarza się mniej więcej raz na 15 000 000 lotów pasażerskich, czyli około 1 na 115 000 w ciągu życia dorosłego w USA. Strach jest żywy, zdarzenie skrajnie rzadkie, a osoby zapięte w pasy niemal nigdy nie trafiają wśród rannych.
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
3/6 źródeł niezależnie zweryfikowanych słowo w słowo z podanym źródłem
-
[1] American Surgeon / PubMed — Injuries Due to In-Flight Turbulence During United States Commercial Airline Flights (2008-2023) Zweryfikowane
Injuries Due to In-Flight Turbulence During United States Commercial Airline Flights (2008-2023)- Statystyka
143 poważne i 218 lekkich obrażeń w 136 wypadkach związanych z turbulencjami na amerykańskich lotach komercyjnych, 2008–2023- Cytat
“"A total of 136 turbulence-related accidents met inclusion criteria: there were 143 serious injuries and 218 minor injuries." ”
- Dane źródłowe z
- 2025-11-10
- Dostęp
- 2026-04-11 · kopia archiwalna
- Weryfikacja
- Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
- Obliczenie
- Shekhar i Ruskin przeanalizowali dane wypadkowe NTSB z lat 2008–2023 (16 lat) i naliczyli 143 poważne obrażenia, czyli około 9 rocznie. To dolna granica, ponieważ próg „wypadku” w zgłoszeniach do NTSB wymaga spełnienia określonych kryteriów, które wyłączają część obrażeń po turbulencjach leczonych w szpitalach. Badanie wykazało też, że w 92,6 procent wypadków uczestniczyli członkowie personelu pokładowego, a najczęstsze poważne obrażenia to złamania kostki (26,5%), złamania nogi (14,0%) i złamania kręgosłupa (12,5%). Faza przelotu odpowiadała za 83,1 procent wypadków z powodu turbulencji. 143 poważne obrażenia w ciągu 16 lat przy około 14,4 mld lotów pasażerskich (~900 mln rocznie × 16) dają wskaźnik rzędu 1 na 100 milionów lotów, czyli dolną granicę prawdziwej wartości. Szersza liczba FAA, ok. 30–60 poważnych obrażeń rocznie, oznacza 1 na 15–30 milionów lotów.
- Niezależność
- Dane pochodzą z bazy wypadków NTSB. Źródło Tvaryanas 2003 poniżej opiera się na tych samych danych NTSB z wcześniejszego okresu (1992–2001), więc oba źródła są częściowo zależne: ta sama baza, inne okna czasowe.
-
[2] Aviation, Space, and Environmental Medicine / PubMed — Epidemiology of turbulence-related injuries in airline cabin crew, 1992-2001
Epidemiology of turbulence-related injuries in airline cabin crew, 1992-2001- Statystyka
82 poważne i 97 lekkich obrażeń w 92 wypadkach związanych z turbulencjami z udziałem personelu pokładowego, 1992–2001- Cytat
“"82 (45.8%) involved serious injuries and 97 (54.2%) involved minor injuries." ”
- Dane źródłowe z
- 2003-09-01
- Dostęp
- 2026-04-11 · kopia archiwalna
- Obliczenie
- Tvaryanas przeanalizował zapisy NTSB z lat 1992–2001 (10 lat) i znalazł 179 obrażeń personelu pokładowego po turbulencjach w 92 wypadkach. 82 poważne obrażenia w ciągu 10 lat dają około 8 poważnych obrażeń załogi rocznie. Zgadza się to z późniejszym wynikiem Shekhara i Ruskina, czyli około 9 poważnymi obrażeniami rocznie wśród załogi i pasażerów łącznie w latach 2008–2023. Najczęstszym urazem było złamanie kończyny dolnej, zwłaszcza kostki. Badanie wskazało niezapiętych członków personelu pokładowego jako główny czynnik ryzyka i wykazało istotne zależności między obrażeniami a stanem tablicy z zapiętymi pasami. Potwierdza to główny wniosek, że prawie wszystkie obrażenia po turbulencjach dotyczą osób z niezapiętymi pasami: załogi stojącej podczas serwisu w kabinie albo pasażerów, którzy odpięli pasy.
- Niezależność
- Ta sama baza NTSB co u Shekhara i Ruskina, ale inna dekada (1992–2001 wobec 2008–2023) i tylko personel pokładowy. Traktuj to jako kontrolę w czasie, a nie w pełni niezależne oszacowanie.
-
[3] National Transportation Safety Board (NTSB Safety Compass) — Flight Attendants Continue to Be Seriously Injured in Turbulence (NTSB Safety Study SS2101 follow-up) Zweryfikowane
Flight Attendants Continue to Be Seriously Injured in Turbulence (NTSB Safety Study SS2101 follow-up)- Statystyka
Turbulencje brały udział w 38% wypadków przewoźników lotniczych według Part 121 w latach 2009–2018; personel pokładowy stanowił 79% wszystkich poważnie rannych osób w zbadanych wypadkach związanych z turbulencjami- Cytat
“"Flight attendants accounted for 79% of all seriously injured occupants in the turbulence-related accidents we studied. ... turbulence was involved in more than a third (38%) of Part 121 air carrier accidents between 2009 and 2018." ”
- Dane źródłowe z
- 2023-11-13
- Dostęp
- 2026-06-14 · kopia archiwalna
- Weryfikacja
- Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
- Obliczenie
- Wpis NTSB w serwisie Safety Compass, podsumowujący badanie bezpieczeństwa SS2101 („Preventing Turbulence-Related Injuries in Air Carrier Operations Conducted Under Title 14 Code of Federal Regulations Part 121”, opublikowane w 2021 roku, okres 2009–2018). To rządowe źródło stoi za tezą, że turbulencje są główną przyczyną wypadków według Part 121 oraz że ciężar poważnych obrażeń spada w przeważającej mierze na stojący personel pokładowy bez zapiętych pasów (79% poważnie rannych osób), a nie na pasażerów z zapiętymi pasami. Potwierdza rzadkość zdarzeń w przeliczeniu na lot, na której opiera się główna liczba, oraz dominującą rolę pasów, a także niepokojący trend wzrostowy: wpis zauważa, że wypadki z powodu turbulencji trwały po raporcie z 2021 roku, a w ponad połowie z 11 ukończonych raportów publicznych do września 2023 roku personel pokładowy został poważnie ranny na wysokości 20 000 stóp lub niższej. Źródło nie podaje wskaźnika poważnych obrażeń na lot, więc nie zmienia głównej liczby.
- Niezależność
- Rządowe źródło NTSB, oparte na tej samej bazie wypadków NTSB co dwa recenzowane badania powyżej (inne okno czasowe, 2009–2018, i inne ujęcie autorów lub agencji). Liczby obrażeń traktuj jako częściowo zależne od badań recenzowanych; wnioski strukturalne 79% i 38% to własna analiza NTSB.
-
[4] American Geophysical Union (AGU) Newsroom — Hazardous clear-air turbulence up 55% from 1979, study shows Zweryfikowane
Hazardous clear-air turbulence up 55% from 1979, study shows- Statystyka
Silne turbulencje czystego nieba w typowym punkcie północnego Atlantyku wzrosły z 17,7 godziny rocznie w 1979 roku do 27,4 godziny rocznie w 2020 roku, czyli o 55% (Prosser, Williams, Harrison i Marlton, 2023, Geophysical Research Letters)- Cytat
“"The researchers found severe clear-air turbulence increased from 17.7 hours in 1979 to 27.4 hours in 2020, or 55%." ”
- Dane źródłowe z
- 2023-06-08
- Dostęp
- 2026-06-14 · kopia archiwalna
- Weryfikacja
- Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
- Obliczenie
- Komunikat prasowy AGU podsumowujący Prossera i in. (2023, Geophysical Research Letters, doi:10.1029/2023GL103814). Źródło uzasadnia czynnik osobisty związany z klimatem (mnożnik 1,55 = zaobserwowany wzrost o 55% silnych turbulencji czystego nieba nad północnym Atlantykiem w latach 1979–2020) oraz zastrzeżenie, że główny wskaźnik na lot ma tendencję wzrostową. Nie zmienia obecnej głównej liczby: 55% to zmiana liczby godzin turbulencji, a nie nowe ujęcie obecnego wskaźnika poważnych obrażeń na lot. Pokrewne modelowanie Williamsa przewiduje, że silne turbulencje nad północnym Atlantykiem co najmniej się podwoją w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych tego wieku (lata 2050-2069) przy wysokiej emisji.
- Niezależność
- Dowody meteorologiczne i klimatyczne, w pełni niezależne od baz obrażeń NTSB, z których korzystają dwa recenzowane źródła powyżej. Dotyczą trendu ekspozycji na turbulencje, a nie bezpośrednio wskaźnika obrażeń.
-
[5] American Geophysical Union (AGU) Newsroom — Flights worldwide face increased risk of severe turbulence due to climate change
Flights worldwide face increased risk of severe turbulence due to climate change- Statystyka
Do lat 2050–2080 silne turbulencje czystego nieba mają być częstsze o 180% nad północnym Atlantykiem, o 110% nad Ameryką Północną i o 160% nad Europą (Storer, Williams i Joshi, 2017, Geophysical Research Letters)- Cytat
“"climate change will significantly increase the amount of severe turbulence worldwide by 2050–2080. … severe turbulence at a typical cruising altitude of 39,000 feet becoming up to two or three times as common throughout the year over the North Atlantic (180 percent more common), Europe (160 percent more common), North America (110 percent more common)" ”
- Dane źródłowe z
- 2017-10-04
- Dostęp
- 2026-06-14 · kopia archiwalna
- Obliczenie
- Komunikat prasowy AGU podsumowujący Storera, Williamsa i Joshi (2017, Geophysical Research Letters, doi:10.1002/2017GL074618), którzy modelowali silne turbulencje czystego nieba na wysokości przelotowej przy podwojonym CO2 (mniej więcej lata 2050–2080). Źródło dostarcza prognoz regionalnych na połowę wieku, przywoływanych w zastrzeżeniach: północny Atlantyk +180 procent, Ameryka Północna +110 procent, Europa +160 procent. To prognoza ekspozycji na turbulencje, a nie obecny wskaźnik obrażeń na lot, więc nie zmienia głównej liczby. Wzmacnia natomiast zastrzeżenie, że wskaźnik będzie rósł w nadchodzących dekadach.
- Niezależność
- Dowody z modelowania klimatu pochodzą z tej samej grupy z Reading (Williams) co zaobserwowany trend z źródła AGU powyżej, ale to odrębne badanie (Storer, Williams i Joshi 2017 wobec Prosser i in. 2023) i jest to prognoza, a nie obserwacja. W pełni niezależne od baz obrażeń NTSB.
-
[6] Federal Aviation Administration (FAA), data from the National Transportation Safety Board (NTSB) — Turbulence: Staying Safe — Part 121 Serious Turbulence Injuries 2009 to 2024
Turbulence: Staying Safe — Part 121 Serious Turbulence Injuries 2009 to 2024- Statystyka
207 poważnych obrażeń po turbulencjach u amerykańskich przewoźników według Part 121 w latach 2009–2024 (40 pasażerów, 166 członków załogi); 23 w 2024 roku (3 pasażerów, 20 członków załogi)- Cytat
“"Data - Part 121 Serious Turbulence Injuries 2009 to 2023 … 2023 3 17 20 2024 3 20 23 Total 40 166 207 Source: National Transportation Safety Board (NTSB)." ”
- Dane źródłowe z
- 2026-03-20
- Dostęp
- 2026-06-14 · kopia archiwalna
- Obliczenie
- Oficjalna strona FAA o bezpieczeństwie w turbulencjach publikuje rok po roku tabelę poważnych obrażeń po turbulencjach według Part 121, opartą na danych NTSB. Mimo nagłówka „2009 to 2023” tabela sięga 2024 roku i obejmuje 207 poważnych obrażeń (40 pasażerów i 166 członków załogi według wyszczególnienia; tabela podaje sumę 207) w ciągu 16 lat, czyli około 13 rocznie, z czego załoga to 166/207 = 80 procent. To liczba stojąca za często cytowanym zdaniem, że turbulencje spowodowały ponad 200 poważnych obrażeń w USA między 2009 a 2024 rokiem (np. CNN, 2025-08-07, które odsyła tym zdaniem do tej strony FAA). Sam wiersz za 2024 rok to 23 obrażenia (3 pasażerów, 20 członków załogi). Skumulowane ~13 rocznie przy ~900 mln rocznych wejść na pokład daje około 1 na 70 milionów lotów. Mieści się to między dolną granicą z wypadków NTSB (~9 rocznie, czyli 1 na 100 mln) a szerszą roboczą liczbą FAA, 30–60 rocznie (1 na 15–30 mln), i jest poniżej zachowawczej podstawy głównej liczby, 1 na 15 milionów. Potwierdza więc obecną główną liczbę, zamiast ją przesuwać, i wzmacnia wnioski o dominacji załogi wśród poszkodowanych i roli pasów. To liczba skumulowana, a nie wskaźnik na lot, więc główna liczba pozostaje bez zmian.
- Niezależność
- Zestawienie opublikowane przez FAA, oparte na danych NTSB. Korzysta z tego samego systemu zgłaszania poważnych obrażeń NTSB co dwa recenzowane badania i wpis NTSB Safety Compass powyżej, więc liczby obrażeń są częściowo zależne (ta sama baza źródłowa, szersze okno do 2024 roku). Traktuj to jako autorytatywne zestawienie agencji, a nie w pełni niezależne oszacowanie.







