Jakość dowodów 4.63/5
Ocena recenzji w ośmiu wymiarach względem rubryki jakości . Każdy wymiar oceniony w skali 1–5.
- D1 Zakotwiczenie w źródłach
- 4/5
- D2 Autorytet źródeł
- 4/5
- D3 Arytmetyka
- 5/5
- D4 Niepewność
- 4/5
- D5 Zakres
- 5/5
- D6 Tekst
- 5/5
- D7 Uczciwość co do percepcji
- 5/5
- D8 Kompletność zastrzeżeń
- 5/5
● twoje czynniki — kliknij to ryzyko ▾ aby ujawnić
- Twoje czynniki
≈ Tak samo prawdopodobne jak
Postrzegane
Obraz trującej jagody — wyrazistej, pięknej i śmiercionośnej — to stały element rodzicielskich przestróg, poradników przetrwania w dziczy i pamięci ludowej. Rodzice instynktownie odciągają małe dzieci od każdej nieznanej jagody podczas spaceru, a zbieracze z niewymuszoną swobodą opowiadają historie o pokrzyku wilczej jagodzie i cisie. Ten strach nie jest z pozoru irracjonalny: niektóre jagody rzeczywiście są trujące, a kilka gatunków może w większej ilości spowodować poważną krzywdę. Ale postrzegane ryzyko dla dorosłego, który przypadkowo zje dziką jagodę, znacznie przewyższa to, co potwierdzają dane.
Szacunek przybliżony: Wielu dorosłych traktuje nawet pojedynczą nieznaną jagodę jako potencjalnie śmiertelną
Źródło: intuicja redakcyjna, bez badania
Rzeczywiste
~2 zgony rocznie z powodu spożycia wszystkich roślin (USA, wszystkie grupy wiekowe)
dorośli w USA w wieku 18+, wszystkie zgony z powodu spożycia dzikich roślin/jagód
Pokaż obliczenia
Krenzelok and Mrvos (2011) reviewed AAPCC annual reports 1983-2009 and found only 45 plant ingestion fatalities across the entire 26-year period — approximately 1.7 per year from all plant species combined. NPDS data for 2010 and 2012 each record 2 plant deaths, consistent with this average. We use 2 deaths per year as a conservative upper bound for all wild plant ingestion deaths in the US, noting this figure covers all plant species: Datura and Cicuta (water hemlock) alone account for 35.5% of historical plant fatalities, and most fatal cases involved intentional ingestion or root ingestion rather than accidental berry consumption by adults. Krenzelok et al. (1998) analyzed 11,237 unidentified berry exposure cases over 10 years and found zero fatalities; 99.6% of outcomes were "no effect" or "minor." Berry-specific fatal risk is almost certainly lower than the all-plant figure, but zero reported deaths in the berry dataset makes a separate berry estimate unreliable — the all-plant upper bound of 2/year is used as the headline rate. Against a US adult population of ~260 million, this gives an annual rate of 7.7e-9. Over 59 years of remaining adult life: 1 - (1 - 7.7e-9)^59 ≈ 4.5e-7, or about 1 in 2.2 million. Normalized to 0.00000045. The wide uncertainty range reflects three sources of variance: (1) AAPCC data captures only reported cases — actual plant deaths may be modestly higher (though underreporting of fatal cases is much smaller than for nonfatal cases); (2) the all-plant figure includes Datura/Cicuta fatalities not driven by berry misidentification; (3) accidental adult berry ingestion is a subset of all plant deaths, so the true berry-specific rate may be substantially below 1e-7.
Zastrzeżenia: Wartość 2/rok dla wszystkich roślin to górna granica raportowana przez NPDS; rze…
Wartość 2/rok dla wszystkich roślin to górna granica raportowana przez NPDS; rzeczywista liczba zgonów z zatrucia roślinami może być umiarkowanie wyższa z powodu niedoraportowania, choć przypadki śmiertelne są ujmowane bardziej wiarygodnie niż te niezakończone śmiercią. Liczba ta obejmuje wszystkie zgony z przypadkowego spożycia roślin w USA — nie tylko błędną identyfikację jagód przez zbieraczy. Zamierzone spożycie Datury (w poszukiwaniu odurzenia) i spożycie korzenia Cicuta (mylonego z jadalnymi warzywami korzeniowymi) łącznie odpowiadają za z grubsza jedną trzecią historycznych zgonów z zatrucia roślinami. Przypadkowe spożycie jagód przez dorosłego okazjonalnego zbieracza lub turystę to znacznie mniejsza część tej i tak maleńkiej liczby. Dzieci poniżej 6. roku życia ponoszą większość obciążenia ekspozycją (81% zgłoszeń dotyczących roślin, 88% zgłoszeń dotyczących jagód), ale jedyny poważny skutek związany z jagodami w 10-letnim zbiorze danych dotyczył niemowlęcia, a nie dziecka, które samodzielnie zbierało. Ryzyko nie jest zerowe dla żadnego konkretnego wysoce toksycznego gatunku jagód (cis, szalej jadowity, pokrzyk wilcza jagoda) zjedzonego w wystarczającej ilości — ale wskaźnik w ciągu życia na poziomie populacji odzwierciedla, jak rzadko ten scenariusz się realizuje.
Powiązane ryzyka
Inne ryzyka o podobnej tematyce — do odkrywania powiązanych obaw.
Pozostałości pestycydów
Jakie jest prawdopodobieństwo, że pozostałości pestycydów na konwencjonalnych owocach i warzywach zaszkodzą zdrowiu?
Zatrucie pokarmowe (globalne)
Jakie jest prawdopodobieństwo śmierci z powodu zatrucia pokarmowego (światowo)?
Ciężkie E. coli ze świeżych warzyw
Jakie jest prawdopodobieństwo, że dorosły mieszkaniec USA trafi do szpitala z powodu ciężkiego zakażenia E. coli — w tym niewydolności nerek (zespół HUS) — wywołanego skażonymi świeżymi produktami, takimi jak warzywa liściaste, cebula czy marchew?
Wybierz rywala
The American Association of Poison Control Centers’ National Poison Data System recorded only 45 plant ingestion fatalities across the entire 26-year period from 1983 to 2009 — roughly 1.7 deaths per year from all plant species combined nationwide. Individual year data from the NPDS for 2010 and 2012 each show 2 plant deaths, consistent with that average. Against a US adult population of 260 million, the lifetime probability of dying from any wild plant ingestion — including all species, all scenarios — works out to roughly 1 in 2.2 million. Berry misidentification specifically is even rarer: a separate AAPCC dataset of 11,237 unidentified berry exposures over 10 years found zero fatalities and only one major outcome, which occurred in an infant. On the lifetime-risk scale, wild berry poisoning sits roughly ten times rarer than dying by lightning strike and about forty times rarer than a fatal plane crash.
The perceived-actual gap exists because the fear draws from a different category of information than the data does. Parental warnings about berries are vivid and easily transmitted; the annual death count is so small it never appears in any summary statistic. The plants that actually kill people in the NPDS record — Datura (jimson weed) and Cicuta (water hemlock) — are responsible for 35.5% of historical plant fatalities, and neither fits the “mistook a pretty berry” template. Datura deaths occur almost entirely in adolescents and adults seeking a hallucinogenic effect; Cicuta deaths involve the root, misidentified as edible root vegetables, not berry-like fruits. The toxic berries people fear most — deadly nightshade, yew, pokeweed — have entered the folk-toxicology canon precisely because they look appealing, but actual fatalities from them in the modern US are not documented in the AAPCC dataset in any material number.
The headline figure does not apply uniformly across age or context. Children under six account for 81% of all plant ingestion calls to poison control and 88% of berry exposure calls — but those calls resolve as “no effect” or “minor” in 99.6% of cases, and the single serious outcome in the berry dataset involved an infant. Adults who actively forage wild edibles are a population with modestly elevated absolute exposure but also substantially more botanical literacy than the average person who picks up a backyard holly berry. True risk concentrates, to the extent it concentrates at all, in scenarios where someone systematically harvests and eats a substantial quantity of a species they have confidently misidentified — nightshade mistaken for elderberry, or pokeweed for blueberry, for instance — rather than the casual single-berry curiosity that drives most poison control calls.
Powiązane ciekawostki
Amerykańskie centra zatruć odnotowały w ciągu dekady 11,237 przypadków kontaktu z niezidentyfikowanymi jagodami — bez ani jednej śmierci. Dla wszystkich roślin życiowe ryzyko śmierci wynosi około 1 na 2,200,000, czyli mniej więcej dziesięć razy rzadziej niż śmiertelne uderzenie pioruna.
Rejestr twierdzeń
Każda liczba poniżej jest tym, co podało dane źródło — z dosłownym cytatem, na którym się oparliśmy, i sposobem, w jaki doszliśmy do naszej wartości. Kliknij dowolny link, żeby zweryfikować bezpośrednio.
2/2 źródeł niezależnie zweryfikowanych słowo w słowo z podanym źródłem
-
[1] Clinical Toxicology (Krenzelok EP, Mrvos R) — Friends and foes in the plant world: A profile of plant ingestions and fatalities Zweryfikowane
Friends and foes in the plant world: A profile of plant ingestions and fatalities- Statystyka
45 plant ingestion fatalities recorded 1983-2009 (~1.7/year); 668,111 plant ingestion exposures in 2000-2009; Datura and Cicuta responsible for 35.5% of fatal outcomes- Cytat
“"Only 45 fatalities were recorded between 1983 and 2009. Datura and Cicuta species were responsible for 35.5% of the fatal outcomes. [...] During the decade of 2000-2009, 668 111 plant ingestion exposures were reported. [...] Children ≤5 years of age accounted for 81.2% of plant ingestion exposures. [...] Morbidity was related directly to the reason for the exposure with the most severe outcomes occurring in those who ingested plants intentionally for self-harm or substance abuse." ”
- Dane źródłowe z
- 2011-03-01
- Dostęp
- 2026-05-01 · kopia archiwalna
- Weryfikacja
- Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
- Obliczenie
- 45 fatalities over 26 years (1983-2009) = 1.73 deaths/year average from all US plant ingestions. This is the denominator for our central estimate. Combined with 2010 and 2012 NPDS data each showing 2 plant deaths, we use 2/year as the central estimate. Against US adult population (~260 million): 2/260e6 = 7.69e-9 annual rate. Lifetime: 1 - (1 - 7.69e-9)^59 ≈ 4.54e-7. The 35.5% Datura/Cicuta share confirms berry-specific deaths are a small fraction of even this tiny total.
- Niezależność
- This paper draws on AAPCC TESS and NPDS annual report data, same upstream as the Krenzelok 1998 berry study below. Treat as the same institutional data pipeline, used here for fatality counts vs the berry-specific outcome profile below.
-
[2] Journal of Toxicology and Clinical Toxicology (Krenzelok EP, Jacobsen TD, Aronis J) — Those pesky berries... are they a source of concern? Zweryfikowane
Those pesky berries... are they a source of concern?- Statystyka
11,237 unidentified berry exposures over 10 years; zero fatalities; 99.6% of outcomes were no effect or minor- Cytat
“"Unidentified berry exposures included 11,237 incidents, making it the 11th most common plant-related exposure. Children < 6 y-of-age accounted for 88.5% of the exposures, and 88.5% occurred during June-October. There were no fatalities, and morbidity included 1 major outcome in an infant and 26 exposures with moderate outcomes. In exposures with a known outcome, no effects (86.0%) and minor effects (13.6%) accounted for 99.6% of exposures. [...] Exposures to unidentified berries represent common inquiries to poison information centers. They are associated with low morbidity and no mortality." ”
- Dane źródłowe z
- 1998-01-01
- Dostęp
- 2026-05-01 · kopia archiwalna
- Weryfikacja
- Cytat niezależnie pobrany ponownie i potwierdzony słowo w słowo z podanym źródłem podczas naszego audytu ugruntowania.
- Obliczenie
- 10-year AAPCC dataset: 11,237 berry exposure incidents, zero deaths. This directly constrains the berry-specific fatality rate: if there were even 1 death per 11,237 exposures, we would expect ~1 death/year given ~1,000 annual berry calls (11,237/10 years). The zero-fatality result over a decade of exposures supports treating berry misidentification as a subset with a lower rate than the all-plant 1.7/year figure. The one major outcome occurred in an infant, not an adult forager.
- Niezależność
- Uses the same AAPCC TESS database as the Krenzelok 2011 paper above, covering an overlapping but distinct query (berry-specific vs all-plant fatalities). The berry dataset predates the 2011 all-plant analysis by a decade; both share the same institutional data pipeline.